cursura

Latine

Appellatio pronuntiatusque

API: /kurˈsuːra/

(classice)

Syllabificatio phonetica: cur·sū·ra — morphologica: cursur-a

Notatio

← Latine: currō (currere)

Nomen substantivum

cursūr|a, -ae fem.

1. Actus currendi

Declinatio

f.	sing.	plur.
nom.	cursūra	cursūrae	I
gen.	cursūrae	cursūrārum	II
dat.	cursūrae	cursūrīs	III
acc.	cursūram	cursūrās	IV
abl.	cursūrā	cursūrīs	VI
voc.	cursūra	cursūrae	V

Usus

Latinitas antiqua

antiq.

• Placide ergo unum quidquid rogita, ut adquiescam. non vides

me ex cursura anhelitum etiam ducere? —Asinaria Plauti (ca. -254/-184)

Dictiones collatae

Synonyma

1. cursiō, cursus

Translationes

Actus currendi	dilatare ▼

Actus currendi	collabi ▲

Anglice: the running (en) Germanice: Laufen (de) n

Discretiva

cursura dictio est in variis linguis:

Dictiones similes

• Dacoromane: cursură

Formae affines

Latine

cursūra

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
cursūra	casus nominativus singularis · genus femininum	participii cursūrus
cursūra	casus vocativus singularis · genus femininum	participii cursūrus
cursūra	casus nominativus pluralis · genus neutrum	participii cursūrus
cursūra	casus accusativus pluralis · genus neutrum	participii cursūrus
cursūra	casus vocativus pluralis · genus neutrum	participii cursūrus

Appellatio pronuntiatusque

API: /kurˈsuːra/

(classice)

Syllabificatio phonetica: cur·sū·ra — morphologica: curs-ur-a

cursūrā

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
cursūrā	casus ablativus singularis · genus femininum	participii cursūrus
cursūrā	casus ablativus singularis	substantivi cursūra

Appellatio pronuntiatusque

API: /kurˈsuːraː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: cur·sū·rā — morphologica: curs-ur-a

Dacoromane

cursura

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
cursura	casus nominativus/accusativus singularis articulatus	substantivi cursură

Appellatio pronuntiatusque

API: /kurˈsura/

Syllabificatio phonetica: cur·su·ra — morphologica: cursur-a