cursuris

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg cursuris dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Modus flexurae originis
cursūrīs casus dativus pluralis participii cursūrus
cursūrīs casus ablativus pluralis participii cursūrus
cursūrīs casus dativus pluralis substantivi cursūra
cursūrīs casus ablativus pluralis substantivi cursūra

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /kurˈsuːriːs/(classice)
Syllabificatio phonetica: cur·sū·rīs — morphologica: curs-ur-is

Loci[+/-]

Quintus Curtius Rufus ca. 50
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

saec. I.

  • Cuius pertinacia cognita Indi per biduum quidem ac duas noctes cum ostentatione non fiduciae modo, sed etiam victoriae epulati sunt tympana suo more pulsantes: tertia vero nocte tympanorum quidem strepitus desierat audiri, ceterum ex tota petra faces refulgebant, quas accenderant barbari, ut tutior esset ipsis fuga obscura nocte per invia saxa cursuris. —Historiae Alexandri Magni Curtii Rufi [1][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Quintus Curtius Rufus - Historiae Alexandri Magni. (Bibliotheca Augustana), Liber VIII. Capitulum XI, p. 21 — cursuris
  2. 2.0 2.1 Vicicitatio: cursuris.