cursuris

Discretiva

cursuris dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
cursūrīs	casus dativus pluralis	participii cursūrus
cursūrīs	casus ablativus pluralis	participii cursūrus
cursūrīs	casus dativus pluralis	substantivi cursūra
cursūrīs	casus ablativus pluralis	substantivi cursūra

Appellatio pronuntiatusque

API: /kurˈsuːriːs/

(classice)

Syllabificatio phonetica: cur·sū·rīs — morphologica: curs-ur-is

Loci

Quintus Curtius Rufus ca. 50

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

saec. I.

• Cuius pertinacia cognita Indi per biduum quidem ac duas noctes cum ostentatione non fiduciae modo, sed etiam victoriae epulati sunt tympana suo more pulsantes: tertia vero nocte tympanorum quidem strepitus desierat audiri, ceterum ex tota petra faces refulgebant, quas accenderant barbari, ut tutior esset ipsis fuga obscura nocte per invia saxa cursuris. —Historiae Alexandri Magni Curtii Rufi