currere

Discretiva

currere dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
currere	secunda singularis	praesens	passiva	imperativus	currō (currere)
currere	—	praesens	activa	infinitivus	currō

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈkur.rere/

(classice)

Syllabificatio phonetica: cur·re·re — morphologica: curr-ere

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

T. Lucretius Carus –95…–55

Quintus Horatius Flaccus -65/-8

P. Ovidius Naso -42…+18

Lucius Annaeus Seneca -3/+65

C. Plinius Secundus 23-79

M. Fabius Quintilianus ca. 35-100

Marcus Valerius Martialis 40-103

Decimus Iunius Iuvenalis 100-128

Aulus Gellius ca. 130-170

Aurelius Augustinus Hipponensis 354-430

Isidorus Hispalensis 560-636

Hildegardis Bingensis 1098-1179

Franciscus Petrarca 1304-1374

Iordanus Brunus Nolanus 1548-1600

class.

class.

class.

class.

I

I

I

I

II

II

IV

VII

XII

XIV

XVI

Latinitas Romana

class.

• Eum dicere Vibullium cum paucis militibus e Piceno currere ad Gnaeum, confestim insequi Caesarem, Domitium non habere militum iii milia. Idem scripsit Capua consules discessisse. —Epistolae ad Atticum Ciceronis

class.

• inque dies magis in montem succedere silvas

cogebant infraque locum concedere cultis,

prata lacus rivos segetes vinetaque laeta

collibus et campis ut haberent, atque olearum

caerula distinguens inter plaga currere posset

per tumulos et convallis camposque profusa;

ut nunc esse vides vario distincta lepore

omnia, quae pomis intersita dulcibus ornant

arbustisque tenent felicibus opsita circum. —De rerum natura Lucretii

class.

• miraris, cum tu argento post omnia ponas,

si nemo praestet quem non merearis amorem?

an si cognatos, nullo natura labore

quos tibi dat, retinere velis servareque amicos,

infelix operam perdas, ut siquis asellum

in campo doceat parentem currere frenis? —Sermonum / Satyrarum libri II Q. Horatii Flacci

class.

• tu tantum quamvis firmis retinebere vinclis,

i procul, et longas carpere perge vias;

flebis, et occurret desertae nomen amicae,

stabit et in media pes tibi saepe via:

sed quanto minus ire voles, magis ire memento;

perfer, et invitos currere coge pedes. —Remedia amoris Ovidii Nasonis

saec. I.

• Quidam ne umquam riderent consecuti sunt; vino quidam, alii venere, quidam omni umore interdixere corporibus; alius contentus brevi somno vigiliam indefatigabilem extendit; didicerunt tenuissimis et adversis funibus currere et ingentia vixque humanis toleranda viribus onera portare et in immensam altitudinem mergi ae sine ulla respirandi vice perpeti maria. —De Ira Senecae

saec. I.

• Mirum pardos, pantheras, leones et similia condito in corporis vaginas unguium mucrone, ne refringantur hebetenturve, ingredi aversisque falculis currere nec nisi in adpetendo protendere. —Naturalis historia Plinii

saec. I.

• Et historiae, quae currere debet ac ferri, minus convenissent insistentes clausulae et debita actionibus respiratio et cludendi inchoandique sententias ratio. —Institutio oratoria Quintiliani

saec. I.

• Hoc mihi Baiani soles mollisque Lucrinus,

Hoc mihi sunt vestrae, Castrice, divitiae.

Quondam laudatas quocumque libebat ad undas

Currere nec longas pertimuisse vias,

Nunc urbis vicina iuvant facilesque recessus,

Et satis est, pigro si licet esse mihi. —Epigrammata M. Valerii Martialis

Latinitas postclassica

saec. II.

• Quod porro officium, ne nobis blandiar, aut quod

pauperis hic meritum, si curet nocte togatus

currere, cum praetor lictorem inpellat et ire

praecipitem iubeat dudum vigilantibus orbis,

ne prior Albinam et Modiam collega salutet? —Saturae D. Iuni Iuvenalis

saec. II.

• At nunc, inquit, videre est philosophos ultro currere, ut doceant, ad fores iuvenum divitum eosque ibi sedere atque opperiri prope ad meridiem, donec discipuli nocturnum omne vinum edormiant. —Noctes Atticae A. Gellii

saec. IV.

• Nam videtur, cum tale incertum evenit, plausu potius debere discerni quo pede curratur: ut si pyrrhichio velis currere, unum tibi tempus levandum, unum ponendum sit; si proceleumatico, duo et duo: ita et pes apparebit, et nullus pedum erit a rhythmi continuatione seclusus. —De musica Augustini

Latinitas mediaevalis

saec. VII.

• Tanta celeritate sphaera caeli dicitur currere ut, nisi adversus praecipitem eius cursum astra currerent, qui eam remorarent, mundi ruinam faceret. —Etymologiarum libri XX Isidori Hispalensis

saec. XII.

• Sed et super caput praedictae imaginis septem planetae sursum ab invicem designati sunt; tres in circulo uno lucidi ignis, unus etiam in subiecto illi circulo nigri ignis, tres autem in subiecto illi circulo puri aetheris, quoniam ab oriente initia sua quilibet eorum sumens, alterque alterum in altitudine circuitus sui transcendens, cum cursum suum compleverit, iterum versus orientem, ut currere possit, ortum suum repetit. —Liber divinorum operum simplicis hominis Hildegardis

Latinitas humanistica

saec. XIV.

• Per mille possem currere exempla, ut probem predes vadesque penitudinis reos, sed nolo nominatim quenquam dicere; sibi quisque verum dicat et secum putet, spondere quantis damno fuerit et malo. —De remediis utriusque fortune Petrarcae

Latinitas nova

saec. XVI.

• Ad haec etiam principia pertinet considerare vim magnam insitam esse in nominibus, cum quorum virtute fortunam et statum rei nominatae currere existimant, praetereaque cum nominum mutatione convenire mutationem fortunae vel genii plurimi affirmant. —De principiis rerum elementis et causis Iordani Bruni