communicato

Discretiva

communicato dictio est in variis linguis:

Dictiones similes

• Italice: comunicato

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales¹

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
commūnicātō	secunda singularis	futurum	activa	imperativus	commūnicō (commūnicāre)
commūnicātō	tertia singularis	futurum	activa	imperativus	commūnicō (commūnicāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /kom.muːniˈkaːtoː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: com·mū·ni·cā·tō — morphologica: com-munic-ato

Proprietates grammaticales²

Forma	Modus flexurae	originis
commūnicātō	casus dativus singularis · genus masculinum	participii commūnicātus
commūnicātō	casus ablativus singularis · genus masculinum	participii commūnicātus
commūnicātō	casus dativus singularis · genus neutrum	participii commūnicātus
commūnicātō	casus ablativus singularis · genus neutrum	participii commūnicātus

Appellatio pronuntiatusque

API: /kom.muːniˈkaːtoː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: com·mū·ni·cā·tō — morphologica: com-municat-o

Loci

C. Sallustius Crispus –86…–34

Titus Livius -58...+17

C. Plinius Secundus 23–79

antiq.

class.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (ca. 42/41 a.C.n.)

• erat eodem tempore Cn. Piso, adulescens nobilis, summae audaciae, egens, factiosus, quem ad perturbandam rem publicam inopia atque mali mores stimulabant. cum hoc Catilina et Autronius circiter Nonas Decembris consilio communicato parabant in Capitolio Kalendis Ianuariis L. Cottam et L. Torquatum consules interficere, ipsi fascibus conreptis Pisonem cum exercitu ad optinendas duas Hispanias mittere. —De Catilinae coniuratione C. Sallusti Crispi

class.  (annis 384–385 u.c.)

• Contemni iam tribunos plebis, quippe quae potestas iam suam ipsa vim frangat intercedendo. Non posse aequo iure agi ubi imperium penes illos, penes se auxilium tantum sit; nisi imperio communicato nunquam plebem in parte pari rei publicae fore. Nec esse quod quisquam satis putet, si plebeiorum ratio comitiis consularibus habeatur; nisi alterum consulem utique ex plebe fieri necesse sit, neminem fore. —Ab urbe condita Titi Livii

saec. I.  (ca. 78 p.C.n.)

• Armenia mittit quod eius nomine appellatur. lapis est, hic quoque chrysocollae modo infectus, optimumque est quod maxime vicinum et communicato colore cum caeruleo. solebant librae eius trecenis nummis taxari. inventa per Hispanias harena est similem curam recipiens; itaque ad denarios senos vilitas rediit. distat a caeruleo candore modico, qui teneriorem hunc efficit colorem. usus in medicina ad pilos tantum alendos habet maximeque in palpebris. —Naturalis historia Plinii