cessaturus
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
API: /kessaːˈtuːrus/ (classice) - Syllabificatio phonetica: ces·sā·tū·rus — morphologica: cessat-ur-us
Notatio
[+/-]Participium
[+/-]| Forma | Persona | Tempus | Vox | Modus | Casu | Verbum |
|---|---|---|---|---|---|---|
| cessātūrus | — |
futurum | activa | participium | nominativo | cessō (cessāre) |
Declinatio
[+/-]| positivus singularis | positivus pluralis | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| cas. | masc. | fem. | neut. | cas. | masc. | fem. | neut. |
| nom. | cessātūrus | cessātūra | cessātūrum | nom. | cessātūrī | cessātūrae | cessātūra |
| gen. | cessātūrī | cessātūrae | cessātūrī | gen. | cessātūrōrum | cessātūrārum | cessātūrōrum |
| dat. | cessātūrō | cessātūrae | cessātūrō | dat. | cessātūrīs | cessātūrīs | cessātūrīs |
| acc. | cessātūrum | cessātūram | cessātūrum | acc. | cessātūrōs | cessātūrās | cessātūra |
| abl. | cessātūrō | cessātūrā | cessātūrō | abl. | cessātūrīs | cessātūrīs | cessātūrīs |
| voc. | cessātūre | cessātūra | cessātūrum | voc. | cessātūrī | cessātūrae | cessātūra |
Loci
[+/-]| Franciscus Petrarca 1304-1374 |
||||||||||||||||||||||
| antiq. | class. | I | II | III | IV | V | VI | VII | VIII | IX | X | XI | XII | XIII | XIV | XV | XVI | XVII | XVIII | XIX | XX | XXI |
Latinitas humanistica
[+/-]
- Quod cum vel non intelligente vel dissimulante eo nequicquam sepius expertus foret nec adhuc cessaturus videretur, scripsit Augustus manu propria breve carmen grecum, quod illi ad se de more properanti premisit, carmen carmine pensaturus. —Rerum memorandarum libri Petrarcae [1][2]