cessaturae

Discretiva

cessaturae dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
cessātūrae	casus genitivus singularis · genus femininum	participii cessātūrus
cessātūrae	casus dativus singularis · genus femininum	participii cessātūrus
cessātūrae	casus nominativus pluralis · genus femininum	participii cessātūrus
cessātūrae	casus vocativus pluralis · genus femininum	participii cessātūrus

Appellatio pronuntiatusque

API: /kessaːˈtuːrae̯/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ces·sā·tū·rae — morphologica: cessat-ur-ae

Loci

P. Ovidius Naso -42…+18

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• num tamen est vero propius, cum condita Roma est,

transferri iussos in nova tecta Lares,

mutantesque domum tectis agrestibus ignem

et cessaturae subposuisse casae,

per flammas saluisse pecus, saluisse colonos?

quod fit natali nunc quoque, Roma, tuo. —Fasti Ovidii Nasonis