cessaturum

Discretiva

cessaturum dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
cessātūrum	casus accusativus singularis · genus masculinum	participii cessātūrus
cessātūrum	casus nominativus singularis · genus neutrum	participii cessātūrus
cessātūrum	casus accusativus singularis · genus neutrum	participii cessātūrus
cessātūrum	casus vocativus singularis · genus neutrum	participii cessātūrus

Appellatio pronuntiatusque

API: /kessaːˈtuːrum/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ces·sā·tū·rum — morphologica: cessat-ur-um

Loci

Titus Livius -58/+17

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• Petere regem ut, quae cum patre suo societas atque amicitia fuisset, ea secum renovaretur, imperaretque sibi populus Romanus, quae bono fidelique socio regi essent imperanda; se in nullo usquam cessaturum officio. —Ab urbe condita Titi Livii