cessaturum

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg cessaturum dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Modus flexurae originis
cessātūrum casus accusativus singularis · genus masculinum participii cessātūrus
cessātūrum casus nominativus singularis · genus neutrum participii cessātūrus
cessātūrum casus accusativus singularis · genus neutrum participii cessātūrus
cessātūrum casus vocativus singularis · genus neutrum participii cessātūrus

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /kessaːˈtuːrum/(classice)
Syllabificatio phonetica: ces·sā·tū·rum — morphologica: cessat-ur-um

Loci[+/-]

Titus Livius -58/+17
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana[+/-]

class.

  • Petere regem ut, quae cum patre suo societas atque amicitia fuisset, ea secum renovaretur, imperaretque sibi populus Romanus, quae bono fidelique socio regi essent imperanda; se in nullo usquam cessaturum officio. —Ab urbe condita Titi Livii [1][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Titus Livius - Ab urbe condita - libri CXLII. (Universitas Turicensis): Liber XLII, caput 6, [8] — cessaturum
  2. 2.0 2.1 Vicicitatio: cessaturum.