arcturus

Latine

Appellatio pronuntiatusque

API: /arkˈtuːrus/

(classice)

Syllabificatio phonetica: arc·tū·rus — morphologica: arctur-us

Nomen substantivum

arctūr|us, -ī masc.

1. Herba, quae alias arction dicitur.

Declinatio

m.	sing.	plur.
nom.	arctūrus	arctūrī	I
gen.	arctūrī	arctūrōrum	II
dat.	arctūrō	arctūrīs	III
acc.	arctūrum	arctūrōs	IV
abl.	arctūrō	arctūrīs	VI
voc.	arctūre	arctūrī	V

Dictiones collatae

Synonyma

1. arction

Translationes

Herba	dilatare ▼

Herba	collabi ▲

Anglice: burdock (en) Germanice: Klette (de) m

Loci

Gaius Plinius Secundus

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

saec. I.

• 77: Arction aliqui potius arcturum vocant. similis est verbasco foliis, nisi quod hirsutiora sunt, caule longo, molli, semine cumini. Plin. 27. Hist. nat. 5. 16. (33).