arcturum

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg arcturum dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Modus flexurae originis
arctūrum casus accusativus singularis substantivi arctūrus

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /arkˈtuːrum/(classice)
Syllabificatio phonetica: arc·tū·rum — morphologica: arctur-um

Loci[+/-]

C. Plinius Secundus 23-79
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana[+/-]

saec. I.

  • Arction aliqui potius arcturum vocant. similis est verbasco foliis, nisi quod hirsutiora sunt, caule longo, molli, semine cumini. —Naturalis historia Plinii / Plin. 27. Hist. nat. 5. 16. (33).[1][2]

Fontes

  1. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber XXVII, 16. p. [33] — arcturum. (Reliqua genera herbarum. medicinae ex iis)
  2. Vicicitatio: arcturum.