arcturi

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg arcturi dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]
Forma Modus flexurae originis
arctūrī casus genitivus singularis substantivi arctūrus
arctūrī casus nominativus pluralis substantivi arctūrus
arctūrī casus vocativus pluralis substantivi arctūrus
Appellatio[+/-]
Loudspeaker red.svgAPI: /arkˈtuːriː/(classice)
Syllabificatio phonetica: arc·tū·rī — morphologica: arctur-i

Loci[+/-]

C. Plinius Secundus 23-79
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana[+/-]

saec. I.

  • Et vicia pinguescunt arva, nec ipsa agricolis operosa. uno sulco sata non s<a>ritur, non stercoratur nec aliud quam deoccatur. sationis eius tria tempora: circa occasum arcturi, ut Decembri mense pascat. tum optime seritur in semen. —Naturalis historia Plinii [1][2]

Fontes

  1. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber XVIII, 37. p. [137] — arcturi
  2. Vicicitatio: arcturi.