Jump to content

agitantes

E Victionario

Discretiva

agitantes dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

agitantēs[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]
Forma Modus flexurae originis
agitantēs casus nominativus pluralis · genus masculinum participii agitāns
agitantēs casus accusativus pluralis · genus masculinum participii agitāns
agitantēs casus vocativus pluralis · genus masculinum participii agitāns
agitantēs casus nominativus pluralis · genus femininum participii agitāns
agitantēs casus accusativus pluralis · genus femininum participii agitāns
agitantēs casus vocativus pluralis · genus femininum participii agitāns
Appellatio pronuntiatusque[+/-]
API: /a.giˈtan.teːs/(classice)
Syllabificatio phonetica: a·gi·tan·tēs — morphologica: agit-ant-es

Hispanice[+/-]

agitantes[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]
Forma Modus flexurae originis
agitantes forma pluralis adiectivi agitante
Appellatio pronuntiatusque[+/-]
API: [a.xiˈtan̪.tes](Castellane, castellano)
Syllabificatio phonetica: a·gi·tan·tes — morphologica: agitant-es

Loci[+/-]

Titus Livius
–58…+17
Quintus Curtius Rufus
fl.c.50
M. Fabius Quintilianus
ca. 35–100
P. Cornelius Tacitus
55–117
C. Suetonius Tranquillus
ca. 70–150
Isidorus Hispalensis
560-636
antiq. class. II IIII III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

class.  (anno 348 u.c.)

  • Prensantesque veteranos stipendia cuiusque et volnera ac cicatrices numerabant, quid iam integri esset in corpore loci ad nova volnera accipienda, quid super sanguinis, quod dari pro re publica posset rogitantes. Haec cum in sermonibus contionibusque interdum agitantes avertissent plebem ab suscipiendo bello, profertur tempus ferundae legis quam si subiecta invidiae esset antiquari apparebat. —Ab urbe condita Titi Livii [1][2]

saec. I.

  • Namque ut Alexandrum flumen Oxum superasse cognovit, Dataphernem et Catanen, quibus a Besso maxima fides habebatur, in societatem cogitatae rei adsciscit. Illi promptius adnuunt quam rogabantur, adsumptisque VIII fortissimis iuvenibus talem dolum intendunt. Spitamenes pergit ad Bessum et remotis arbitris comperisse ait se insidiari ei Dataphernen et Catanen, ut vivum Alexandro traderent, agitantes; a semet occupatos esse, vinctos teneri. —Historiae Alexandri Magni Curtii Rufi [3][2]

saec. I.  (ca. 90–96 p.C.n.)

  • Ita se res habet: curandum est ut quam optime dicamus, dicendum tamen pro facultate: ad profectum enim opus est studio, non indignatione. Ut possimus autem scribere etiam plura et celerius, non exercitatio modo praestabit, in qua sine dubio multum est, sed etiam ratio: si non resupini spectantesque tectum et cogitationem murmure agitantes expectaverimus quid obveniat, sed quid res poscat, quid personam deceat, quod sit tempus, qui iudicis animus intuiti humano quodam modo ad scribendum accesserimus. Sic nobis et initia et quae secuntur natura ipsa praescribit. —Institutio oratoria Quintiliani [4][2]

Latinitas postclassica

saec. II.  (ca. 116 p.Ch.n.)

  • At in Chaucis coeptavere seditionem praesidium agitantes vexillarii discordium legionum et praesenti duorum militum supplicio paulum repressi sunt. iusserat id M'. Ennius castrorum praefectus, bono magis exemplo quam concesso iure. deinde intumescente motu profugus repertusque, postquam intutae latebrae, praesidium ab audacia mutuatur: non praefectum ab iis, sed Germanicum ducem, sed Tiberium imperatorem violari. —Annales P. Cornelii Taciti [5][2]

saec. II.

  • decedens ergo ante tempus colonias Latinas de petenda civitate agitantes adiit, et ad audendum aliquid concitasset, nisi consules conscriptas in Ciliciam legiones paulisper ob id ipsum retinuissent. —De vita Caesarum C. Suetoni Tranquilli [6][2]

Latinitas mediaevalis

saec. VII.

  • Circenses autem ludi ideo dicti, vel a circumeundo, vel quod, ubi nunc metae sunt, olim gladii ponebantur quos quadrigae circumibant; et inde dicti Circenses, ab ensibus circa quos currebant. Siquidem et in litore circa ripas fluminum currus agitantes, gladios in ordine in ripae litore ponebant, et erat artis equum circa pericula torquere. Inde et Circenses dicti putantur, quasi circum enses. —Etymologiarum libri XX Isidori Hispalensis [7][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Titus Livius - Ab urbe condita - libri CXLII. (The Latin Library): Liber IV, caput 58, [14] — agitantes
  2. 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 2.5 2.6 Vicicitatio: agitantes.
  3. 3.0 3.1 Quintus Curtius Rufus - Historiae Alexandri Magni. (Bibliotheca Augustana), Liber VII. Capitulum V, [21] — agitantes
  4. 4.0 4.1 Marcus Fabius Quintilianus, Institutionis oratoriae libri XII. (Teubner, Lipsiae MDCCCLIV). Liber decimus, III. De stilo exercitationibus conformando. [15] — agitantes
  5. 5.0 5.1 Publius Cornelius Tacitus - Annales sive ab excessu divi Augusti libri XVI. (The Latin Library): Liber I. [38] — agitantes
  6. 6.0 6.1 Gaius Suetonius Tranquillus - De vita Caesarum libri VIII. (Bibliotheca Augustana): Liber primus. Divus Iulius. VIII. — agitantes
  7. 7.0 7.1 Isidorus Hispalensis - Etymologiarum libri XX. (Bibliotheca Augustana):  Liber XVIII. De ludis circensibus. Caput XXVIII. [3] — agitantes