aelurus

Latine

Aelurus

Appellatio pronuntiatusque

API: /ae̯ˈluːrus/

(classice)

Syllabificatio phonetica: al·lū·rus — morphologica: aelur-us

Notatio

Vox Graeca est: αἴλουρος (ailouros).

Nomen substantivum

aelūr|us, -ī masc.

1. Animal speciei parvorum mammiferorum carnivororum familiae Felidarum, fēlēs, venator murum.

Declinatio

m.	sing.	plur.
nom.	aelūrus	aelūrī	I
gen.	aelūrī	aelūrōrum	II
dat.	aelūrō	aelūrīs	III
acc.	aelūrum	aelūrōs	IV
abl.	aelūrō	aelūrīs	VI
voc.	aelūre	aelūrī	V

Dictiones collatae

Synonyma

• cattus
• fēlis
• mūrilegus

Dictiones derivatae

• aelurophilis

Translationes

Animal speciei parvorum mammiferorum carnivororum familiae Felidarum	dilatare ▼

Animal speciei parvorum mammiferorum carnivororum familiae Felidarum	collabi ▲

Anglice: cat (en) Dacoromane: pisică (ro) f Germanice: Katze (de) f Islandice: köttur (is) m

Loci

Palingenius 1500-1543

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas nova

saec. XVI.

• Qualis viminea dum forte quiescit acanthis

In cavea, mulcens vario sua fata canore,

Ad quam prorepit summisso corpore fallax

Aelurus, miseramque infestans undique terret;

Venator murum aelurus, volucrumque peremptor;

Illa autem metuens rabiem praedonis, in omnes

Obvolitat partes, ac se fugitando tuetur. —Zodiacus vitae M. Palingenii