aelurorum

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg aelurorum dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Modus flexurae originis
aelūrōrum casus genitivus pluralis substantivi aelūrus

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /ae̯luːˈroːrum/(classice)
Syllabificatio phonetica: ae·lū·rō·rum — morphologica: aelur-orum

Loci[+/-]

Aulus Gellius
ca. 130-170
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas postclassica

saec. II.

  • Eadem autem ipsa quae crescente luna gliscunt, deficiente contra defiunt. Aelurorum quoque oculi ad easdem vices lunae aut ampliores fiunt aut minores. —Noctes Atticae A. Gellii [1][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Aulus Gellius, Noctes Atticae libri viginti. (Peter K. Marshall, Oxonii MCMLXVIII). Liber XX, 8. p. 6 — aelurorum
  2. 2.0 2.1 Vicicitatio: aelurorum.