incepto
Appearance
(Redirectum de Incepto)
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
API: /inˈkeptoː/ (classice) - Syllabificatio phonetica: in·cep·tō — morphologica: in-cept-o
Notatio
[+/-]Verbum temporale
[+/-]Coniugatio
[+/-]Verbum finitum
[+/-]
| Thema | Vox activa | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| inceptāv- | Tempus perfectum | plusquam perfectum | futurum exactum | ||
| Persona | indicativ. | coniunct. | indicativ. | coniunct. | |
| I. sing. | inceptāvī | inceptāverim | inceptāveram | inceptāvissem | inceptāverō |
| II. sing. | inceptāvistī | inceptāveris | inceptāverās | inceptāvissēs | inceptāveris |
| III. sing. | inceptāvit | inceptāverit | inceptāverat | inceptāvisset | inceptāverit |
| I. plur. | inceptāvimus | inceptāverimus | inceptāverāmus | inceptāvissēmus | inceptāverimus |
| II. plur. | inceptāvistis | inceptāveritis | inceptāverātis | inceptāvissētis | inceptāveritis |
| III. plur. | inceptāvērunt | inceptāverint | inceptāverant | inceptāvissent | inceptāverint |
Verbum infinitum
[+/-]| Modus | infinitivus | participium | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Tempus | praesens | perfectum | futurum | praesens | perfectum | futurum |
| Vox activa |
inceptāre | inceptāvisse | inceptātūrum, -am, -um esse |
inceptāns | inceptātūrus, -a, -um | |
| Vox passiva |
inceptārī | inceptātum, -am, -um esse |
inceptātum īrī | inceptātus, -a, -um |
||
| Gerundium | Gerundivum | Supinum | ||||
| inceptandī | inceptandus, -a, -um | inceptātum | inceptātū | |||
Usus
[+/-]- Tibicines canere inceptabant (cum infinitvo)
- Quo iter inceptas? (cum accusatitvo)
Dictiones collatae
[+/-]Translationes
[+/-]| Incipere, aggredi | dilatare ▼ |
|---|
| Incipere, aggredi | collabi ▲ |
|---|
| Certamen instituere | dilatare ▼ |
|---|
| Certamen instituere | collabi ▲ |
|---|
Discretiva
| incepto dictio est in variis linguis: |
Formae affines
[+/-]inceptō
[+/-]Proprietates grammaticales
[+/-]| Forma | Modus flexurae | originis |
|---|---|---|
| inceptō | casus dativus singularis · genus masculinum | participii inceptus |
| inceptō | casus ablativus singularis · genus masculinum | participii inceptus |
| inceptō | casus dativus singularis · genus neutrum | participii inceptus |
| inceptō | casus ablativus singularis · genus neutrum | participii inceptus |
| inceptō | casus dativus singularis | substantivi inceptum |
| inceptō | casus ablativus singularis | substantivi inceptum |
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
API: /inˈkeptoː/ (classice) - Syllabificatio phonetica: in·cep·tō — morphologica: in-cept-o
Fontes
- 1 2 Aegidius [Egidio] Forcellini, Lexicon Totius Latinitatis (Editio Quarta: Bononiae, Patavii) Tom. II, p. 771 — “INCEPTO, as, āvi, ātum, are, a. 1. (intens. ab incipio)”
- ↑ Freund, Wilhelm (1806-1894). Grand dictionnaire de la langue latine … (Editio Prima: Paris, 1883-1929) Tom. II, p. 188 — “incepto, āre, v. intens. a. [incipio]”
- ↑ Karl Ernst Georges, Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch (Hannover 1913/1918) — in-cepto, āvī, āre (Intens. v. incipio) (tom. 2, p. 142)
- ↑ Langenscheidt, Online-Wörterbuch (Lexicon Latinum et Germanicum) — inceptare
- ↑ Olivetti, Dizionario Latino (Lexicon Latinum et Italicum) — incepto
Categoriae:
- Linguae Latinae index inversus
- Lingua Latina
- Verba Latina
- Vocabulorum lemmata Latina
- Verba transitiva Latina
- Verba intransitiva Latina
- Verba
- Vocabulorum lemmata
- Verba Latina coniugationis 1
- Paginae usum dictionum indicantes
- Paginae cum translationibus
- Formae affines
- Formae affines Latinae
- Formae affines per declinationem
- Formae affines Latinae per declinationem
- Paginae cum fontibus