inceptabat

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg inceptabat dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
inceptābat tertia singularis imperfectum activa indicativus inceptō (inceptāre)

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /inkepˈtaːbat/(classice)
Syllabificatio phonetica: in·cep·tā·bat — morphologica: in-cept-abat

Loci[+/-]

Aulus Gellius
ca. 130-170
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas postclassica[+/-]

saec. II.

  • Alter autem Alexander, cui cognomentum Molosso fuit, in Italiam venit, bellum populo Romano facturus — iam enim fama virtutis felicitatisque Romanae apud exteras gentes enitescere inceptabat — , sed priusquam bellum faceret, vita decessit. —Noctes Atticae A. Gelli [1][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Aulus Gellius, Noctes Atticae libri viginti. (Peter K. Marshall, Oxonii MCMLXVIII). Liber XVII, 21. p. [32] — inceptabat
  2. 2.0 2.1 Vicicitatio: inceptabat.