inceptabat

Discretiva

inceptabat dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
inceptābat	tertia singularis	imperfectum	activa	indicativus	inceptō (inceptāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /inkepˈtaːbat/

(classice)

Syllabificatio phonetica: in·cep·tā·bat — morphologica: in-cept-abat

Loci

Aulus Gellius ca. 130-170

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas postclassica

saec. II.

• Alter autem Alexander, cui cognomentum Molosso fuit, in Italiam venit, bellum populo Romano facturus — iam enim fama virtutis felicitatisque Romanae apud exteras gentes enitescere inceptabat — , sed priusquam bellum faceret, vita decessit. —Noctes Atticae A. Gelli