inceptaverant

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg inceptaverant dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
inceptāverant tertia pluralis plusquam perfectum activa indicativus inceptō (inceptāre)

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /inkepˈtaːwerant/(classice)
Syllabificatio phonetica: in·cep·tā·ve·rant — morphologica: in-ceptav-erant

Loci[+/-]

Aulus Gellius
ca. 130-170
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas postclassica[+/-]

saec. II.

  • Ast ubi res didicerant rerum omnium difficillimas, tacere audireque, atque esse iam coeperant silentio eruditi cui erat nomen ἐχεμυθία, tum verba facere et quaerere, quaeque audissent scribere, et quae ipsi opinarentur expromere potestas erat; hi dicebantur in eo tempore μαθηματικοί, ab his scilicet artibus quas iam discere atque meditari inceptaverant: quoniam geometriam, gnomonicam, musicam ceterasque item disciplinas altiores μαθήματα veteres Graeci appellabant; vulgus autem, quos gentilicio vocabulo Chaldaeos dicere oportet, mathematicos dicit. —Noctes Atticae A. Gellii [1][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Aulus Gellius, Noctes Atticae libri viginti. (Peter K. Marshall, Oxonii MCMLXVIII). Liber primus, 9. p. [6] — inceptaverant
  2. 2.0 2.1 Vicicitatio: inceptaverant.