addo

Latine

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈaddoː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ad·dō — morphologica: ad-d-o

Notatio

Addo

← Latine: ad + dō

Verbum transitivum

ădd|ō, -ĕre, -ĭdī, -ĭtum

1. √ Ponere aliquid ad aliquem.
2. (Saepissime) iungere vel copulare, sicut aliquid alicui, vel partes nonnullas, ut augmentare quantitatem, magnificare, vel aggregare.
3. (Arithm.) incrementum capere.

Coniugatio

Verbum finitum

­

Thema	Vox activa
add-	Tempus praesens			imperfectum		futurum
Persona	indicativ.	coniunct.	imperat.	indicativ.	coniunct.	indicativ.	imperat.
I. sing.	addō	addam		addēbam	adderem	addam
II. sing.	addis	addās	adde!	addēbās	adderēs	addēs	additō!
III. sing.	addit	addat		addēbat	adderet	addet	additō!
I. plur.	addimus	addāmus		addēbāmus	adderēmus	addēmus
II. plur.	additis	addātis	addite!	addēbātis	adderētis	addētis	additōte!
III. plur.	addunt	addant		addēbant	adderent	addent	adduntō!
Thema	Vox passiva
add-	Tempus praesens			imperfectum		futurum
Persona	indicativ.	coniunct.	imperat.	indicativ.	coniunct.	indicativ.	imperat.
I. sing.	addor	addar		addēbar	adderer	addar
II. sing.	adderis	addāris	addere!	addēbāris	adderēris	addēris	additor!
III. sing.	additur	addātur		addēbātur	adderētur	addētur	additor!
I. plur.	addimur	addāmur		addēbāmur	adderēmur	addēmur
II. plur.	addiminī	addāminī	addiminī!	addēbāminī	adderēminī	addēminī	—
III. plur.	adduntur	addantur		addēbantur	adderentur	addentur	adduntor!

Thema	Vox activa
addid-	Tempus perfectum		plusquam perfectum		futurum exactum
Persona	indicativ.	coniunct.	indicativ.	coniunct.
I. sing.	addidī	addiderim	addideram	addidissem	addiderō
II. sing.	addidistī	addideris	addiderās	addidissēs	addideris
III. sing.	addidit	addiderit	addiderat	addidisset	addiderit
I. plur.	addidimus	addiderimus	addiderāmus	addidissēmus	addiderimus
II. plur.	addidistis	addideritis	addiderātis	addidissētis	addideritis
III. plur.	addidērunt	addiderint	addiderant	addidissent	addiderint

Verbum infinitum

Modus	infinitivus			participium
Tempus	praesens	perfectum	futurum	praesens	perfectum	futurum
Vox activa	addere	addidisse	additūrum, -am, -um esse	addēns		additūrus, -a, -um­
Vox passiva	addī	additum, -am, -um esse	additum īrī		additus, -a, -um
Gerundium		Gerundivum			Supinum
addendī		addendus, -a, -um			additum	additū

Dictiones collatae

• dō, dāre

Antonyma · contraria

1. dēmō, dēmere; adimō, adimere
2. dēmō, dēmere; adimō, adimere; dētrahō, dētrahere
3. dēdūcō, dēdūcere

Composita

• abdō, abdere
• condō, condere
• dēdō, dēdere
• dīdo, dīdere
• ēdō, ēdere
• indō, indere
• obdō, obdere
• perdō, perdere
• prōdō, prōdere
• reddō, reddere
• subdō, subdere
• superdō, superdare

Dictiones derivatae

• additāmentum
• additīcius
• additiō
• additīvus

Composita

• superaddō, superaddere

Translationes

Ponere aliquid ad aliquem	dilatare ▼

Ponere aliquid ad aliquem	collabi ▲

Anglice: add (en) Dacoromane: adăuga (ro) Francogallice: additionner (fr), ajouter (fr) Germanice: beigeben (de) Graeca Antiqua: προστίθημι ‎(prostíthēmi) Hispanice: añadir (es), agregar (es)

Augmentare quantitatem	dilatare ▼

Augmentare quantitatem	collabi ▲

Anglice: add (en) Germanice: hinzufügen (de), vermehren (de)

Arithmetice incrementum capere	dilatare ▼

Arithmetice incrementum capere	collabi ▲

Anglice: add (en) Dacoromane: aduna (ro) Francogallice: ajouter (fr) Germanice: addieren (de)

Loci

• Eas in eundem fasciculum velim addas, nisi forte iam dedisti. —Epistulae ad Atticum Ciceronis, l. XII.