Finnus

E Victionario

Index 1 Latine 1.1 Formae aliae 1.2 Nomen substantivum 1.3 Declinatio 1.4 Dictiones derivatae 1.5 Translationes 1.6 Loci

[+/-] Latine

Haec dictio adhuc stipula est. Amplificando eam adiuvabis Victionarium meliorari.

[+/-] Formae aliae

• Fenni (-orum, masc.plur.)
• Finno

[+/-] Nomen substantivum

Fĭnnus masc.

1. Incola Finniae.

[+/-] Declinatio

	sing.	plur.
nom.	Finnus	Finnī
voc.	Finne	Finnī
acc.	Finnum	Finnōs
gen.	Finnī	Finnōrum
dat.	Finnō	Finnīs
abl.	Finnō	Finnīs

[+/-] Dictiones derivatae

• Finnicus

[+/-] Translationes

Anglice

Finn ☞^en

Catalane

Finès m ☞^ca

Estonice

soomlane ☞^et

Finnice

suomalainen ☞^fi

Francogallice

Finlandais m Finlandaise f ☞^fr

Germanice

Finne m, Finnin f ☞^de

Suecice

finländare ☞^sv, finlänning ☞^sv, finne c (m) ☞^sv, finländska c (f) ☞^sv

[+/-] Loci

• saec. XVII. (430) Verba probat. jam prisca graves Alemannia coram / Excipit ore sonos. faris vernacula Russo, / Impavidoque Getae. loquitur tibi Finnus & ipse / Lappio. consocias Batavis orantibus ora, / Et quot verba facis linguis, tot gentibus ortus –Caspar Barlaeus, Poematum Heroicorum: Tumulus [1]
• saec. XXI. Bonnae, in urbe Germaniae, certamen clavicinandi Beethovenianum positum est, cui amplius triginta iuvenes huius artis periti e diversis orbis terrarum partibus oriundi interfuerunt. Victor huius certationis evasit Henricus Sigfridsson, clavicen Finnus unum et triginta annos natus. –Nuntii Latini [2]