lingua

Lingua

Latine

Notatio

A lingua prisca Indoeuropaea *dnǵhū-. Vide radicem lingu.

Nomen substantivum

lingu|a, -ae fem.

1. √ Viscus quod in solo oris situm est in plerisque chordatis, et quod nexum est cum osse hyoideum.
2. Potestas locutionis; locutio.
   1. (poëtice) Vox animalium, etc.
3. Sermo; omnes dictionum adhibuntur a quadam natione; ut, lingua Latina.
   1. Dialectos.
4. Planta, fortasse speciei Asplenium scoloplendrium.
5. Promontorii genus non excellentis sed molliter in planum devexi.

Declinatio

	sing.	plur.
nom.	lingua	linguae
voc.	lingua	linguae
acc.	linguam	linguās
gen.	linguae	linguārum
dat.	linguae	linguīs
abl.	linguā	linguīs

Translationes

Lingua incerta“Franconice” tunga f Anglice tongue —the tongue is a bundle of muscles, “lingua fasciculus musculorum est” [3] language —the Latin language (seu hic tantum Latin), “lingua Latina” Anglica Antiqua tunge fem. sprǣc fem. Catalane llengua fem. Croate jezik masc. Finnice kieli

Germanice: Zunge fem. Sprache fem. Graeca Antiqua γλῶσσα (glōssa, fem.) Neograece γλώσσα (glóssa) Hispanice lengua fem. idioma masc. Lusitane língua fem. Turcice dil lisan