lingua

E Victionario

Index 1 Latine 1.1 Notatio 1.2 Nomen substantivum 1.3 Declinatio 1.4 Translationes

[+/-] Latine

[+/-] Notatio

A lingua prisca Indoeuropaea *dnǵhū-. Vide radicem lingu.

[+/-] Nomen substantivum

lingu|a, -ae fem.

1. √ Viscus quod in solo oris situm est in plerisque chordatis, et quod nexum est cum osse hyoideum.
2. Potestas locutionis; locutio.
   1. (poëtice) Vox animalium, etc.
3. Sermo; omnes dictionum adhibuntur a quadam natione; ut, lingua Latina.
   1. Dialectos.
4. Planta, fortasse speciei Asplenium scoloplendrium.
5. Promontorii genus non excellentis sed molliter in planum devexi.

[+/-] Declinatio

	sing.	plur.
nom.	lingua	linguae
voc.	lingua	linguae
acc.	linguam	linguās
gen.	linguae	linguārum
dat.	linguae	linguīs
abl.	linguā	linguīs

[+/-] Translationes

Lingua incerta“Franconice” tunga f Anglice tongue ☞en—the tongue is a bundle of muscles, “lingua fasciculus musculorum est” [3] language ☞en—the Latin language (seu hic tantum Latin), “lingua Latina” Anglica Antiqua tunge fem. ☞ang sprǣc fem. ☞ang Catalane llengua fem. ☞ca Finnice kieli ☞fi

Germanice: Zunge fem. ☞de Sprache fem. ☞de Graeca Antiqua γλῶσσα (glōssa, fem.) ☞grc Neograece γλώσσα (glóssa) ☞el Hispanice lengua fem. ☞es idioma masc. ☞es Lusitane língua fem. ☞pt