planta

E Victionario

Index 1 Latine I 1.1 Notatio 1.2 Nomen substantivum 1.3 Declinatio 1.4 Dictiones collatae 1.5 Translationes 2 Latine II 2.1 Notatio 2.2 Nomen substantivum 2.3 Declinatio 2.4 Vide etiam 3 Formae affines

[+/-] Latine I

[+/-] Notatio

Secundum Watkins, 2000, p. 68, et Pokorny, 1959, pp. 833–834, a lingua prisca Indeuropaea *plant-, forma nasalizata a *plat- seu *pletH₂-, forma extensa a *pelH₂- “planus” derivat.

Etiam potuit derivari a lingua prisca Indeuropaea *plH₂-(e/o)nt-, a *pelH₂- “planus” directo (Sihler, 1995, §112a).

[+/-] Nomen substantivum

plant|a, -ae f

1. (class.) Pedis imum.

[+/-] Declinatio

	sing.	plur.
nom.	planta	plantae
voc.	planta	plantae
acc.	plantam	plantās
gen.	plantae	plantārum
dat.	plantae	plantīs
abl.	plantā	plantīs

[+/-] Dictiones collatae

Hyperonyma

• pes

[+/-] Translationes

Anglice

sole ☞^en: planta est pedis imum — the sole is the bottom of the foot

Hispanice

planta f ☞^es

Graeca Antiqua

πέλμα (pelma, n.)

[+/-] Latine II

Haec dictio adhuc stipula est. Amplificando eam adiuvabis Victionarium meliorari.

[+/-] Notatio

A planto, nisi idem quod planta pars pedis sit.

[+/-] Nomen substantivum

plant|a, -ae f

1. √ Stirps, propago.
2. (p.class.) Res vegetabilis; sata aut arbusta.

[+/-] Declinatio

	sing.	plur.
nom.	planta	plantae
voc.	planta	plantae
acc.	plantam	plantās
gen.	plantae	plantārum
dat.	plantae	plantīs
abl.	plantā	plantīs

[+/-] Vide etiam

• Plantarum regnum, categoria

[+/-] Formae affines

planta etiam dictio est in aliis linguis:

• Hispanice: planta