iuvenis

E Victionario

Index 1 Latine 1.1 Appellatio 1.2 Notatio 1.3 Nomen adiectivum 1.4 Declinatio 1.5 Translationes

[+/-] Latine

[+/-] Appellatio

•  /ˈju.we.nis/ (classice)
•  /ˈju.ve.nis/ (ecclesiastice)
•  {{{ipa}}} (ǰūʹ·vĭ·nĭs) (modo Anglico)

[+/-] Notatio

← Protindeuropaee *iuwen- (Watkins, 2000, 103)

[+/-] Nomen adiectivum

jŭvĕn|is, -is (comp: iunior)

1. Qui non diu natus est.
   1. subst. Homo qui 20–40 annos natus est.

[+/-] Declinatio

	sing.	plur.
nom.	jŭvĕnis	jŭvĕnēs
voc.	jŭvĕnis	jŭvĕnēs
acc.	jŭvĕnem jŭvĕnim	jŭvĕnēs jŭvĕnīs
gen.	jŭvĕnis	jŭvĕnium
dat.	jŭvĕnī	jŭvĕnibus
abl.	jŭvĕne jŭvĕnī	jŭvĕnibus

[+/-] Translationes

Anglice

young ☞^en; subst. youth ☞^en

Finnice

nuori ☞^fi; subst. nuorukainen ☞^fi

Francogallice

jeune ☞^fr

Graeca Antiqua

νέος (neos)

Hispanice

joven ☞^es

Suecice

ung ☞^sv; subst. yngling ☞^sv