tu

Tu

Latine

Notatio

← Protindeuropaee *tu-

Pronomen

tū, tŭī (sing.; plur. vos)

1. √ Pronomen secundae personae.

Declinatio

nom.	tū
voc.	tū
acc.	tē
gen.	tuī
dat.	tibi
abl.	tē

Translationes

Lingua incerta“Franconice” thū Accadice atta Anglice you Anglica Antiqua þū̆ Anglica Media þou Arabice انت (’inta/’inti, masc./fem.) Avestane tūm Bengale তুমি (tumi) Bohemice ty Catalane tu Croate ti Cuchane twe sive tuwe Extrematurane tú Germanice du Francogallice tu Germanica Antiqua þū̆ Germanica Media du Graeca Antiqua σύ (sy) Neograece εσύ Gallaece ti Italice tu

Lusitane tu , você (conjugatio in tertia persona sing.) Hetthaee zik Hispanice tú Hungarice te Iudaehispanice tu Luxemburgice du Nordica Antiqua þú Polonice ty Punice 𐤀𐤕 (ʔt) Ruthenice ты Salamaece tú Scotice ye Turcice √ sen Sinice 你 (nǐ) Slavica Antiqua тъі (ty) Sumerice za Turfanice tu Umbre tu

Loci

Latinitas Romana

saec. VI. a.C.n.

• Inscriptio “Duenos”:

  𐌍𐌄𐌉𐌕𐌄𐌃𐌄𐌍𐌃𐌏𐌂𐌏𐌔𐌌𐌉𐌔𐌖𐌉𐌓𐌂𐌏𐌔𐌉𐌄𐌃

  nei ted endo cosmis virco sied

Formae affines

tu etiam dictio est in aliis linguis:

• Francogallice: tu
• Hispanice: tu
• Italice: tu
• Lusitane: tu