facio

E Victionario

Index 1 Latine 1.1 Notatio 1.2 Verbum temporale 1.3 Coniugatio 1.4 Dictiones derivatae 1.5 Translationes

[+/-] Latine

Haec dictio adhuc stipula est. Amplificando eam adiuvabis Victionarium meliorari.

[+/-] Notatio

A lingua prisca Indeuropaea *dhH₁-k-, a *dheH₁- “ponere.”

[+/-] Verbum temporale

făc|ĭō, -ere, fēcī, factum (pass: fīō, fĭĕri, factus sum)

1. Agere, efficere.

[+/-] Coniugatio

Praesens indicativum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	făciō	făcimus		I.	fio	fimus
II.	facis	facitis		II.	fis	fitis
III.	facit	faciunt		III.	fit	fiunt
Imperativus
act.	fac	facite		pass.	-	-
Imperativus futurus
II.	facito	facitote		II.	-	—
III.	facito	faciunto		III.	-	-
Praesens subiunctivum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	faciam	faciamus		I.	fiam	fiamus
II.	facias	faciatis		II.	fias	fiatis
III.	faciat	faciant		III.	fiat	fiant
Imperfectum indicativum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	faciebam	faciebamus		I.	fiebam	fiebamus
II.	faciebas	faciebatis		II.	fiebas	fiebaris
III.	faciebat	faciebant		III.	fiebat	fiebant
Imperfectum subiunctivum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	facerem	faceremus		I.	fierem	fieremus
II.	faceres	faceretis		II.	fieres	fieretis
III.	faceret	facerent		III.	fieret	fierent
Futurum indicativum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	faciam	faciemus		I.	fiam	fiemus
II.	facies	facietis		II.	fies	fietis
III.	faciet	facient		III.	fiet	fient

Radix perfecta fec-
Perfectum indicativum
act.	sing.	plur.
I.	fecī	fecimus
II.	fecistī	fecistis
III.	fecit	fecērunt
Perfectum subiunctivum
act.	sing.	plur.
I.	fecerim	fecerīmus
II.	fecerīs	fecerītis
III.	fecerit	fecerint
Plusquam perfectum indicativum
act.	sing.	plur.
I.	feceram	fecerāmus
II.	fecerās	fecerātis
III.	fecerāt	fecerant
Plusquam perfectum subiunctivum
act.	sing.	plur.
I.	fecissem	fecissēmus
II.	fecissēs	fecissētis
III.	fecisset	fecissent
Futurum perfectum
act.	sing.	plur.
I.	fecerō	fecerimus
II.	feceris	feceritis
III.	fecerit	fecerint

Infinitivi act. pass. praes. facere fieri perf. fecisse

Participia praes. faciens, -entis perf. factus, -a, -um fut. facturus, -a, -um

Gerundia et supina subst. faciendum, -_ adiect. faciendus, -a, -um supina factum, factu

Iterum:

Radix praesens făc- Praesens indicativum act. sing. plur. I. făciō făcimus II. făcis făcitis III. făcit făciunt Imperativus act. făc făcite Imperativus futurus II. făcitō făcitōte III. făcitō făciuntō Praesens subiunctivum act. sing. plur. I. făciam făciāmus II. făciās făciātis III. făciat făciant Imperfectum indicativum act. sing. plur. I. făciēbam făciēbāmus II. făciēbās făciēbātis III. făciēbat făciēbant Imperfectum subiunctivum act. sing. plur. I. făcerem făcerēmus II. făcerēs făcerētis III. făceret făcerent Futurum indicativum act. sing. plur. I. făciam făciēmus II. făciēs făciētis III. făciet făcient

Radix perfecta fēc- Perfectum indicativum act. sing. plur. I. fēcī fēcimus II. fēcistī fēcistis III. fēcit fēcērunt Perfectum subiunctivum act. sing. plur. I. fēcerim fēcerīmus II. fēcerīs fēcerītis III. fēcerit fēcerint Plusquam perfectum indicativum act. sing. plur. I. fēceram fēcerāmus II. fēcerās fēcerātis III. fēcerāt fēcerant Plusquam perfectum subiunctivum act. sing. plur. I. fēcissem fēcissēmus II. fēcissēs fēcissētis III. fēcisset fēcissent Futurum perfectum act. sing. plur. I. fēcerō fēcerimus II. fēceris fēceritis III. fēcerit fēcerint

Infinitivi act. pass. praes. făcere fĭĕri perf. fēcisse

Participia praes. făciens, -entis perf. factus, -a, -um fut. factūrus, -a, -um

Gerundia et supina subst. făciendum, -ī adiect. făciendus, -a, -um supina factum, factū

[+/-] Dictiones derivatae

• afficio
• conficio
• deficio
• efficio
• interficio
• perficio
• praeficio
• reficio
• sufficio

[+/-] Translationes

Anglice

do ☞^en

Catalane

fer ☞^ca

Dacoromane

face ☞^ro

Finnice

tehdä ☞^fi

Francogallice

faire ☞^fr

Suecice

göra ☞^sv

Lusitane

fazer ☞^pt

Hispanice

hacer ☞^es

Italice

fare ☞^fr