traducendi

Discretiva

traducendi dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus­	Casu	Verbum
trādūcendī	—	—	activa	gerundium­	genitivo	trādūcō (trādūcere)

Forma	Modus flexurae	originis
trādūcendī	casus genitivus singularis · genus masculinum	gerundivi trādūcendus
trādūcendī	casus genitivus singularis · genus neutrum	gerundivi trādūcendus
trādūcendī	casus nominativus pluralis · genus masculinum	gerundivi trādūcendus
trādūcendī	casus vocativus pluralis · genus masculinum	gerundivi trādūcendus

Appellatio pronuntiatusque

API: /traːduːˈken.diː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: trā·dū·cen·dī — morphologica: tra-duc-end-i

Loci

Titus Livius –58…+17

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• Et Hasdrubal usque ad ultimum eventum pugnae moratus e media caede cum paucis effugit. Castra Romani cepere atque diripuere. Ea pugna si qua dubia [in] Hispania erant Romanis adiunxit, Hasdrubalique non modo in Italiam traducendi exercitus sed ne manendi quidem satis tuto in Hispania spes reliqua erat. Quae posteaquam litteris Scipionum Romae volgata sunt, non tam victoria quam prohibito Hasdrubalis in Italiam transitu laetabantur. —Ab urbe condita Titi Livii