standum

Discretiva

standum dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus­	Casu	Verbum
standum	—	—	activa	gerundium­	accusativo	stō (stāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈstandum/

(classice)

Syllabificatio phonetica: stan·dum — morphologica: st-and-um

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

Titus Livius -58...+17

P. Ovidius Naso -42...+18

Lucius Annaeus Seneca –3…+65

M. Fabius Quintilianus ca. 35–100

antiq.

class.

class.

class.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (66 a.C.n. / 688 a.u.)

• Quod si quis est qui illud iudicium fuisse arbitretur et qui his rebus iudicatis standum putet, is tamen hanc causam ab illa debet seiungere; ab illo enim, sive quod in legem non iurasset sive quod e lege subsortitus iudicem non esset, multa petita esse dicitur, Cluenti autem ratio cum illis legibus quibus a Iunio multa petita est nulla potest ex parte esse coniuncta. —Pro A. Cluentio oratio Ciceronis

class.  (anno 392 u.c.)

• donaque ac fruges super eum a multitudine virorum ac mulierum congestas lacumque Curtium non ab antiquo illo T. Tati milite Curtio Mettio sed ab hoc appellatum. Cura non deesset, si qua ad verum via inquirentem ferret: nunc fama rerum standum est, ubi certam derogat vetustas fidem; et lacus nomen ab hac recentiore insignitius fabula est. —Ab urbe condita Titi Livii

class.  (versio II, ca. 5 p.C.n.)

• nunc ruis adposito nivibus de monte solutis

et turpi crassas gurgite volvis aquas.

quid properasse iuvat, quid parca dedisse quieti

tempora, quid nocti conseruisse diem,

si tamen hic standum est, si non datur artibus ullis

ulterior nostro ripa premenda pedi? —Amores Ovidii Nasonis

class.

• “Quid ergo?” inquit. “Non et aqua rupta fistula sparsa et remo excussa habere quiddam simile his quos videmus in arcu coloribus solet?” Verum est, sed non ex hac causa ex qua tu videri vis, quia unaquaeque stilla recipiat imaginem solis. Citius enim cadunt stillae quam ut concipere imagines solis. Citius enim cadunt stillae quam ut concipere imagines possint: Standum est, ut id quod imitantur excipiant. Quid ergo fit? Colorem, non imaginem ducunt. —Naturales quaestiones Senecae

saec. I.  (ca. 90–96 p.C.n.)

• Inviti enim recedunt a praeparatis et tota actione respiciunt requiruntque num aliquid ex illis intervelli atque ex tempore dicendis inseri possit: quod si fiat non cohaeret, nec commissuris modo, ut in opere male iuncto, hiantibus sed ipsa coloris inaequalitate detegitur. Ita nec liber est impetus nec cura contexta, et utrumque alteri obstat: illa enim quae scripta sunt retinent animum, non secuntur. Itaque in iis actionibus omni, ut agricolae dicunt, pede standum est. —Institutio oratoria Quintiliani