stando

Discretiva

stando dictio est in variis linguis:

• Esperantice: stando
• Ido: stando
• Italice: stando

Formae affines

Latine

standō

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus­	Casu	Verbum
standō	—	—	activa	gerundium­	dativo	stō (stāre)
standō	—	—	activa	gerundium­	ablativo	stō (stāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈstan.doː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: stan·dō — morphologica: st-and-o

Italice

stando

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
stando	—	—	—	gerundium	stare

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈstan.do/

Syllabificatio phonetica: stan·do — morphologica: stand-o

Loci

Marcus Terentius Varro -116…-27

Vitruvius ca. -80…-15

Titus Livius -58...+17

P. Ovidius Naso -42...+18

M. Fabius Quintilianus ca. 35–100

antiq.

class.

class.

class.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (ca. 47–45 a.C.n.)

• Aratrum, quod arruit terram. Eius ferrum vomer, quod vomit eo plus terram. Dens, quod eo mordetur terra; super id regula quae stat, stiva ab stando, et in ea transversa regula manicula, quod manu bubulci tenetur. Qui quasi temo est inter boves, bura a bubus; alii hoc a curvo urvum, appellant. Sub iugo medio cavum, quod bura extrema addita oppilatur, vocatur coum a cavo. Iugum et iumentum ab iunctu. —De lingua Latina Varronis

class.  (ca. 30–22 a.C.n.)

• Quibus autem insidentes sunt paludes et non habent exitus profluentes neque per flumina neque per fossas, uti Pomptinae, stando putescunt et umores graves et pestilentes in iis locis emittunt. —De architectura Vitruvii

class.  (anno 286 u.c.)

• Ubi inluxit, Romanus integer satiatusque somno productus in aciem fessum stando et vigiliis Volscum primo impetu perculit; quamquam cessere magis quam pulsi hostes sunt, quia ab tergo erant clivi in quos post principia integris ordinibus tutus receptus fuit. Consul ubi ad iniquum locum ventum est, sistit aciem. Miles aegre teneri, clamare et poscere ut perculsis instare liceat. —Ab urbe condita Titi Livii

class.  (versio II, 17/18 p. Chr. n.)

• esse diu stultus Vestae simulacra putavi,

mox didici curvo nulla subesse tholo.

ignis inexstinctus templo celatur in illo:

effigiem nullam Vesta nec ignis habet.

stat vi terra sua: vi stando Vesta vocatur;

causaque par Grai nominis esse potest.

at focus a flammis et quod fovet omnia dictus;

qui tamen in primis aedibus ante fuit. —Fasti Ovidii Nasonis

saec. I.  (ca. 90–96 p.C.n.)

• In dextrum incumbere interim datur, sed aequo pectore, qui tamen comicus magis quam oratorius gestus est. Male etiam in sinistrum pedem insistentium dexter aut tollitur aut summis digitis suspenditur. Varicare supra modum et in stando deforme est et accedente motu prope obscenum. Procursio oportuna brevis moderata rara conveniet: iam et ambulatio quaedam propter inmodicas laudationum moras, quamquam Cicero rarum incessum neque ita longum probat. —Institutio oratoria Quintiliani