sine

Latine

Appellatio pronuntiatusque

sine

API: /ˈsine/

(classice)

Syllabificatio phonetica: si·ne — morphologica: sin-e

Formae aliae

• se, sed (antiq.)

Praepositio

sĭne (c. abl.)

1. Non cum.

Dictiones derivatae

Collocationes

• nulla dies sine linea
• conditio sine qua non
• sine ira et studio

Translationes

Non cum

• Africanice: sonder (af)
• Anglice: without (en)
• Batave: zonder (nl)
• Croate: bez (hr)
• Dacoromane: fără (ro)
• Esperantice: sen (eo)
• Finnice: ilman (fi)
• Francogallice: sans (fr)
• Germanice: ohne (de)

• Graeca Antiqua: ᾰ̓́νευ ‎(áney)
• Islandice: án (is)
• Italice: senza (it)
• Lusitane: sem (pt)
• Polonice: bez (pl)
• Ruthenice: без (ru) ‎(bez)
• Slovene: brez (sl)
• Suecice: utan (sv)

Discretiva

sine dictio est in variis linguis:

• Anglice: sine
• Finnice: sine
• Hibernice: sine

Formae affines

Latine

sine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
sine	secunda singularis	praesens	activa	imperativus	sinō (sinere)

Appellatio pronuntiatusque

sine

API: /ˈsine/

(classice)

Syllabificatio phonetica: si·ne — morphologica: sin-e

sīne

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
sīne	casus vocativus singularis	substantivi sīnus

Appellatio pronuntiatusque

sīne

API: /ˈsiːne/

(classice)

Syllabificatio phonetica: sī·ne — morphologica: sin-e