scuti

Discretiva

scuti dictio est in variis linguis:

• Dacoromane: scuti

Formae affines

Latine

scūtī

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
scūtī	casus genitivus singularis	substantivi scūtum
scūtī	casus genitivus singularis	substantivi scūtus
scūtī	casus nominativus pluralis	substantivi scūtus
scūtī	casus vocativus pluralis	substantivi scūtus

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈskuːtiː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: scū·tī — morphologica: scut-i

Dacoromane

scuti

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
scuti	secunda singularis	praesens	negativa	imperativus	scuti
scuti	tertia singularis	perfectum	activa	indicativus	scuti

Appellatio pronuntiatusque

API: /skuˈti/

Syllabificatio phonetica: scu·ti — morphologica: scut-i

Italice

scuti

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
scuti	forma pluralis	substantivi scuto

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈskuti/

Syllabificatio phonetica: scu·ti — morphologica: scut-i

Loci

Titus Livius -58…+17

P. Ovidius Naso -42…+18

Isidorus Hispalensis 560-636

antiq.

class.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• Duo exercitus erant; scuta alterius auro, alterius argento caelaverunt; forma erat scuti: summum latius, qua pectus atque umeri teguntur, fastigio aequali; ad imum cuneatior mobilitatis causa. —Ab urbe condita Titi Livii

class. (versio II, 17/18 p.C.n.)

• tela viris animique cadunt, gladiisque remotis

dant soceri generis accipiuntque manus,

laudatasque tenent natas, scutoque nepotem

fert avus: hic scuti dulcior usus erat. —Fasti Ovidii Nasonis

Latinitas mediaevalis

saec. VII.

• Scutum appellatum eo quod a se excutiat telorum ictum. Ut enim telis resistatur, clipeus antefertur. Umbo scuti pars media est, quasi umbilicus. —Etymologiarum libri XX Isidori Hispalensis