Jump to content

scuto

E Victionario

Discretiva

scuto dictio est in variis linguis:

Formae affines

[+/-]
Proprietates grammaticales
[+/-]
Forma Modus flexurae originis
scūtō casus dativus singularis substantivi scūtum
scūtō casus ablativus singularis substantivi scūtum
scūtō casus dativus singularis substantivi scūtus
scūtō casus ablativus singularis substantivi scūtus
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
API: /ˈskuːtoː/(classice)
Syllabificatio phonetica: scū·tō morphologica: scut-o

Loci

[+/-]
M. Tullius Cicero
106-43 a.C.n.
Vitruvius
ca. 80-20 a.C.n.
Publius Vergilius Maro
70-19 a.C.n.
Titus Livius
-58…+17
Lucius Annaeus Seneca
-3/+65
C. Plinius Secundus
23-79
M. Fabius Quintilianus
ca. 35-100
Quintus Curtius Rufus
ca. 50
P. Cornelius Tacitus
ca. 55-117
Aulus Gellius
ca. 130-170
Iordanus Brunus Nolanus
1548-1600
class.class.class.class.IIIIIIIIXVI

Latinitas Romana

[+/-]

class. (69/68 a.C.n.)

  • Atque ut magis intellegas quam verba nihil valeant, si tu solus aut quivis unus cum scuto et gladio impetum in me fecisset atque ego ita deiectus essem, auderesne dicere interdictum esse de hominibus armatis, hic autem hominem armatum unum fuisse? —Pro A. Caecina oratio Ciceronis [1][2]

class. (ca. 30/22 a.C.n.)

  • Namque cum ita factum fuerit, tum dextrum latus accedentibus, quod scuto non erit tectum, proximum erit muro. Conlocanda autem oppida sunt non quadrata nec procurrentibus angulis sed circinationibus, uti hostis ex pluribus locis conspiciatur. —De architectura Vitruvii [3][2]

class. (ca. 29-19 a.Ch.n.)

  • Turno tempus erit magno cum optaverit emptum
intactum Pallanta, et cum spolia ista diemque
oderit. at socii multo gemitu lacrimisque
impositum scuto referunt Pallanta frequentes.
o dolor atque decus magnum rediture parenti,
haec te prima dies bello dedit, haec eadem aufert,
cum tamen ingentis Rutulorum linquis acervos! —Aeneidos libri XII P. Vergilii Maronis [4][2]

class.

  • Sed id maxime, etiam si haesisset in scuto nec penetrasset in corpus, pavorem faciebat, quod cum medium accensum mitteretur conceptumque ipso motu multo maiorem ignem ferret, arma omitti cogebat nudumque militem ad insequentes ictus praebebat. —Ab urbe condita Titi Livii [5]

saec. I.

  • Hoc plerique ordinariis paribus et postulaticiis praeferunt. Quidni praeferant? Non galea, non scuto repellitur ferrum. Quo muni menta? Quo artes? Omnia ista mortis morae sunt. —Ad Lucilium epistulae morales Senecae [6][2]

saec. I.

  • Phidian clarissimum esse per omnes gentes, quae Iovis Olympii famam intellegunt, nemo dubitat, sed ut laudari merito sciant etiam qui opera eius non videre, proferemus argumenta parva et ingenii tantum. neque ad hoc Iovis Olympii pulchritudine utemur, non Minervae Athenis factae amplitudine, cum sit ea cubitorum XXVI — ebore haec et auro constat —, sed in scuto eius Amazonum proelium caelavit intumescente ambitu, in parmae eiusdem concava parte deorum et Gigantum dimicationes, in soleis vero Lapitharum et Centaurorum. adeo momenta omnia capacia artis illi fuere. —Naturalis historia Plinii [7]

saec. I.

  • isque plane instaret interrogatione, qualem se ostensurus esset, digito demonstravit imaginem Galli in scuto Cimbrico pictam, cui Mancia tum simillimus est visus. —Institutio oratoria Quintiliani [8][2]

saec. I.

  • E quibus Timaeus multis adverso corpore vulneribus acceptis egregiaque edita pugna cecidit; Peucestes quoque tribus iaculis confossus non se tamen scuto, sed regem tuebabatur; Leonnatus, dum avide ruentes barbaros submovet, cervice graviter icta semianimis procubuit ante regis pedes. —Historiae Alexandri Magni Curtii Rufi [9][2]

Latinitas postclassica

[+/-]

saec. II. (ca. 99)

  • et eques quidem scuto frameaque contentus est, pedites et missilia spargunt, pluraque singuli, atque in immensum vibrant, nudi aut sagulo leves. —De origine et situ Germanorum P. Cornelii Taciti [10][2]

saec. II.

  • Is, ut dico, processit neque passus est virtutem Romanam ab Gallo turpiter spoliari. Scuto pedestri et gladio Hispanico cinctus contra Gallum constitit. —Noctes Atticae A. Gellii [11][2]

Latinitas nova

[+/-]

saec. XVI.

  • Vere nostratem dicerem Mavortem, si longa hasta vel sclopo eminus more altitonantis Iovis pugnaturus, vel non fugiens occubiturus appareret Mars Persa, Graecus, Romanus, sicut et nostro tempore Turcicus galea, ense et scuto, non catenata sed expeditiore reliqua corporis parte, de gentibus triumphaturus gradiebatur. —De imaginum compositione Iordani Bruni [12][2]

Fontes

  1. Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Cicero
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named q
  3. Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Vitruvius
  4. Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Vergilius
  5. Titus Livius - Ab urbe condita - libri CXLII. (The Latin Library): Liber XXI, caput 8, [11] scuto
  6. Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Seneca
  7. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Universitas Turicensis, Liber 36, cap. 4, [18] scuto
  8. Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Quintilianus
  9. Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named CurtiusRufus
  10. Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Tacitus
  11. Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Gellius
  12. Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named IordanusBrunus