refugiendo

Discretiva

refugiendo dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus­	Casu	Verbum
refugiendō	—	—	activa	gerundium­	dativo	refugiō (refugere)
refugiendō	—	—	activa	gerundium­	ablativo	refugiō (refugere)

Forma	Modus flexurae	originis
refugiendō	casus dativus singularis · genus masculinum	gerundivi refugiendus
refugiendō	casus ablativus singularis · genus masculinum	gerundivi refugiendus
refugiendō	casus dativus singularis · genus neutrum	gerundivi refugiendus
refugiendō	casus ablativus singularis · genus neutrum	gerundivi refugiendus

Appellatio pronuntiatusque

API: /re.fu.giˈen.doː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: re·fu·gi·en·dō — morphologica: re-fugi-end-o

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

Titus Livius -58...+17

antiq.

class.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (43 a.C.n. / 711 a.u.)

• Nos interea duriore condicione bellum sustinemus, quod neque expeditissimam dimicationem putamus neque tamen refugiendo commissuri sumus, ut maius detrimentum res publica accipere possit. Quod si aut Caesar se respexerit aut Africanae legiones celeriter venerint, securos vos ab hac parte reddemus. Tu, ut instituisti, me diligas rogo propieque tuum esse tibi persuadeas. V. Kal. Sext. ex castris. —Epistolae ad Familiares Ciceronis

class.

• Daulis, quia in tumulo excelso sita est, nec scalis nec operibus capi poterat: lacessendo missilibus eos qui in praesidio erant cum ad excursiones elicuissent, refugiendo in vicem insequendoque et levibus sine effectu certaminibus eo neglegentiae et contemptus adduxerunt ut cum refugientibus in portam permixti impetum Romani facerent. —Ab urbe condita Titi Livii