referens

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Latine[+/-]

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /ˈrefereːns/(classice)
Syllabificatio phonetica: re·fe·rēns — morphologica: re-fer-ens

Notatio[+/-]

Latine: referō (referre)

Participium[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
referēns
praesens activa participium referō (referre)

Declinatio[+/-]

positivus singularis positivus pluralis
 cas. masc. fem. neut.  cas. masc. fem. neut.
nom. referēns referēns referēns nom. referentēs referentēs referentia
gen. referentis referentis referentis gen. referentium referentium referentium
dat. referentī referentī referentī dat. referentibus referentibus referentibus
acc. referentem referentem referēns acc. referentēs
referentīs
referentēs
referentīs
referentia
abl. referente
referentī
referente
referentī
referente
referentī
abl. referentibus referentibus referentibus
voc. referēns referēns referēns voc. referentēs referentēs referentia

Translationes[+/-]

Loci[+/-]

Aulus Cornelius Celsus 30 C. Plinius Secundus 23-79
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana[+/-]

class.

  • … siquidem ad singulorum pilorum radices foramina sunt, per quae fertur umor glutinosus, subpallidus, crassitudinem mellis aut visci referens, interdum olei. —De Medicina Celsi [1][2]

saec. I.

  • Theophrastus, qui proximus a Magni Alexandri aetate scripsit haec circa urbis Romae annum CCCCXXXX, magnum iam huic arbori honorem tribuit, memoratas ex ea referens templorum veterum contignationes quandamque inmortalitatem materiae in tectis contra vitia omnia incorruptae. —Naturalis historia Plinii [3][2]

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg referens dictio est in variis linguis:

Fontes

  1. Aulus Cornelius Celsus, De Medicina - Libri Octo. (Teubner, Lipsiae MDCCCLIX). Liber quintus, 28. p. [13b] — referens
  2. 2.0 2.1 Vicicitatio: referens.
  3. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Liber XIII, 30. p. [101] — referens