referentes

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg referentes dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

referentēs[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]
Forma Modus flexurae originis
referentēs casus nominativus pluralis · genus masculinum participii referēns
referentēs casus accusativus pluralis · genus masculinum participii referēns
referentēs casus vocativus pluralis · genus masculinum participii referēns
referentēs casus nominativus pluralis · genus femininum participii referēns
referentēs casus accusativus pluralis · genus femininum participii referēns
referentēs casus vocativus pluralis · genus femininum participii referēns

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /refeˈrenteːs/(classice)
Syllabificatio phonetica: re·fe·ren·tēs — morphologica: re-fer-ent-es

Lusitane[+/-]

referentes[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]
Forma Modus flexurae originis
referentes forma pluralis adiectivi referente
Appellatio[+/-]
Loudspeaker red.svgAPI: [ʁɨfɨˈɾẽtɨʃ](Lusitane)
Syllabificatio phonetica: re·fe·ren·tes — morphologica: re-ferent-es

Loci[+/-]

C. Plinius Secundus 23-79
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana[+/-]

saec. I.

  • … quae civilis ac modica est, in C. Caesaris Germanici fili principatu anno CLX singulas uncias vini constitisse, nobili exemplo docuimus referentes vitam Pomponii Secundi vatis cenamque quam principi illi dedit. —Naturalis historia Plinii [1][2]

Fontes

  1. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Liber XIV, 6. p. [56] — referentes
  2. Vicicitatio: referentes.