quaerendam

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg quaerendam dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Modus flexurae originis
quaerendam casus accusativus singularis · genus femininum gerundivi quaerendus

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /kwae̯ˈrendam/(classice)
Syllabificatio phonetica: quae·ren·dam — morphologica: quaer-end-am

Loci[+/-]

M. Tullius Cicero
-106…-43
Titus Livius -58/+17 C. Plinius Secundus 23-79 Ioannes Keplerus
1571-1630
antiq. class.class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana[+/-]

class.

  • Nam qui non poenam confessioni, sed defensionem dedit, is causam interitus quaerendam, non interitum putavit. —Pro T. Annio Milone oratio Ciceronis [1][2]

class.

  • Introducti in senatum a C. Valerio praetore exposuerunt se superante in Gallia multitudine inopia coactos agri et egestate ad quaerendam sedem Alpes transgressos, quae inculta per solitudines viderent, ibi sine ullius iniuria consedisse. —Ab urbe condita Titi Livii [3][2]

saec. I.

  • res anceps primum omnium a caelo peti legem, deinde eam argumentis esse quaerendam. super omnia est mundi convexitatis terrarumque globi differentia, eodem sidere alio tempore aliis aperiente se gentibus, quo fit, ut causa eius non isdem diebus ubique valeat. addidere difficultatem et auctores diversis in locis observando, mox etiam in isdem diversa prodendo. —Naturalis historia Plinii [4][2]

Latinitas nova[+/-]

saec. XVII.

  • Qua de re cum esset mihi sermo cum quodam nuper, primum inter nos convenit, causam non in materia quaerendam, sed in agente. Materia enim nivis est vapor, is dum oritur ex terra, calore quodam suo subvectus, non alius quam continuus et quasi fluidus est: non igitur distinctus in singulares huiusmodi stellulas. —Strena seu de nive sexangula Ioannis Kepleri [5][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Marcus Tullius Cicero - Pro T. Annio Milone oratio. (The Latin Library): 6, [15] — quaerendam
  2. 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 Vicicitatio: quaerendam.
  3. 3.0 3.1 Titus Livius - Ab urbe condita - libri CXLII. (Universitas Turicensis): Liber XXXIX, caput 54, [5] — quaerendam
  4. 4.0 4.1 Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber XVIII, 57. p. [210] — quaerendam
  5. 5.0 5.1 JOANNIS KEPLERI S. C. MAJEST. MATHEMATICI: STRENA seu DE NIVE SEXANGULA. FRANCOFURTI AD MOENUM apud GODEFRIDUM TAMBACH. Anno MDCXI.