quaeratur

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg quaeratur dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
quaerātur tertia singularis praesens passiva coniunctivus quaerō (quaerere)

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /kwae̯ˈraːtur/(classice)
Syllabificatio phonetica: quae·rā·tur — morphologica: quaer-atur

Loci[+/-]

Marcus Terentius Varro
-47…-45
Titus Livius -58/+17P. Ovidius Naso -42…+18 L. Iunius Moderatus Columella
ca. 4-70
Iordanus Brunus Nolanus
1548-1600
Ioannes Keplerus
1571-1630
antiq. class.class.class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana[+/-]

class.

  • Sic enim, ut quicque in obliquis casibus discrepavit, dicere potuit propter eam rem rectos casus non esse similis; quom quaeratur duo inter se similia sint necne, non debere extrinsecus adsumi cur similia sint. —De lingua Latina Varronis [1][2]

class.

  • Tum P. Sempronius Tuditanus tribunus militum, Capi ergo mavoltis, inquit, ab avarissimo et crudelissimo hoste aestimarique capita vestra et exquiri pretia ab interrogantibus Romanus civis sis an Latinus socius, ut ex tua contumelia et miseria alteri honos quaeratur? —Ab urbe condita Titi Livii [3][2]

class.

  • hic tibi quaeratur socii sermonis origo,
et moveant primos publica verba sonos.
cuius equi veniant, facito, studiose, requiras:
nec mora, quisquis erit, cui favet illa, fave. —Ars amatoria Ovidii Nasonis [4][2]

saec. I.

Latinitas nova[+/-]

saec. XVI.

  • Motus autem cum sit actus quidam, si subinde quaeratur, cuiusnam sit actus, non facile erit definire, si mobilis videlicet an moventis, si alterum sine altero adducamus; quandoquidem videmus moventem non esse moventem, nisi movere esset in ipso, et mobile non esse mobile, nisi moveri esset in ipso. —Libri physicorum Aristotelis explanati Iordani Bruni [6][2]

saec. XVII.

  • Contra si quaeratur, cur omnes adeo arbores et frutices (aut certe pleraeque) florem explicent forma quinquanguli, numero scilicet foliorum quinario, quem florem in pomis et pyris sequitur fructus dispositio, in eodem vel cognato numero, quinario vel denario, quini intus loculi continendis semenibus, dena filamenta, quod et obtinet in cucumeribus et id genus aliis, hic inquam locum habet speculatio pulchritudinis aut proprietatis figurae, quae animam harum plantarum characterisavit. —Strena seu de nive sexangula Ioannis Kepleri [7][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Marcus Terentius Varro - De lingua Latina. Liber octavus, XXXVIII. — quaeratur
  2. 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 2.5 2.6 Vicicitatio: quaeratur.
  3. 3.0 3.1 Titus Livius - Ab urbe condita - libri CXLII. (Universitas Turicensis): Liber XXII, caput 50 — quaeratur
  4. 4.0 4.1 Publius Ovidius Naso - Ars amatoria. (Bibliotheca Augustana): Liber primus, versus 143. — quaeratur
  5. 5.0 5.1 Lucius Iunius Moderatus Columella - De re rustica - Libri XII. ed. V. Lundström. Anno 1902-1917. (apud Vicifons)  Liber primus. Caput V., p. [1]  — quaeratur
  6. 6.0 6.1 Iordanus Brunus Nolanus (Italice: Giordano Bruno) - Libri physicorum Aristotelis explanati (Universitas Turicensis): Liber III. Caput 18.. Quomodo motus sit in movente et mobili — quaeratur
  7. 7.0 7.1 JOANNIS KEPLERI S. C. MAJEST. MATHEMATICI: STRENA seu DE NIVE SEXANGULA. FRANCOFURTI AD MOENUM apud GODEFRIDUM TAMBACH. Anno MDCXI.