quaeratur

Discretiva

quaeratur dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
quaerātur	tertia singularis	praesens	passiva	coniunctivus	quaerō (quaerere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /kwae̯ˈraːtur/

(classice)

Syllabificatio phonetica: quae·rā·tur — morphologica: quaer-atur

Loci

Marcus Terentius Varro -47…-45

Titus Livius -58/+17

P. Ovidius Naso -42…+18

L. Iunius Moderatus Columella ca. 4-70

Iordanus Brunus Nolanus 1548-1600

Ioannes Keplerus 1571-1630

antiq.

class.

class.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• Sic enim, ut quicque in obliquis casibus discrepavit, dicere potuit propter eam rem rectos casus non esse similis; quom quaeratur duo inter se similia sint necne, non debere extrinsecus adsumi cur similia sint. —De lingua Latina Varronis

class.

• Tum P. Sempronius Tuditanus tribunus militum, Capi ergo mavoltis, inquit, ab avarissimo et crudelissimo hoste aestimarique capita vestra et exquiri pretia ab interrogantibus Romanus civis sis an Latinus socius, ut ex tua contumelia et miseria alteri honos quaeratur? —Ab urbe condita Titi Livii

class.

• hic tibi quaeratur socii sermonis origo,

et moveant primos publica verba sonos.

cuius equi veniant, facito, studiose, requiras:

nec mora, quisquis erit, cui favet illa, fave. —Ars amatoria Ovidii Nasonis

saec. I.

• Si deerit fluens unda, putealis quaeratur in vicino, quae non sit haustus profundi, non amari saporis aut salsi. —De re rustica L. Iunii Moderati Columellae

Latinitas nova

saec. XVI.

• Motus autem cum sit actus quidam, si subinde quaeratur, cuiusnam sit actus, non facile erit definire, si mobilis videlicet an moventis, si alterum sine altero adducamus; quandoquidem videmus moventem non esse moventem, nisi movere esset in ipso, et mobile non esse mobile, nisi moveri esset in ipso. —Libri physicorum Aristotelis explanati Iordani Bruni

saec. XVII.

• Contra si quaeratur, cur omnes adeo arbores et frutices (aut certe pleraeque) florem explicent forma quinquanguli, numero scilicet foliorum quinario, quem florem in pomis et pyris sequitur fructus dispositio, in eodem vel cognato numero, quinario vel denario, quini intus loculi continendis semenibus, dena filamenta, quod et obtinet in cucumeribus et id genus aliis, hic inquam locum habet speculatio pulchritudinis aut proprietatis figurae, quae animam harum plantarum characterisavit. —Strena seu de nive sexangula Ioannis Kepleri