probando

Discretiva

probando dictio est in variis linguis:

• Italice: probando

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus­	Casu	Verbum
probandō	—	—	activa	gerundium­	dativo	probō (probāre)
probandō	—	—	activa	gerundium­	ablativo	probō (probāre)

Forma	Modus flexurae	originis
probandō	casus dativus singularis · genus masculinum	gerundivi probandus
probandō	casus ablativus singularis · genus masculinum	gerundivi probandus
probandō	casus dativus singularis · genus neutrum	gerundivi probandus
probandō	casus ablativus singularis · genus neutrum	gerundivi probandus

Appellatio pronuntiatusque

API: /proˈban.doː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: pro·ban·dō — morphologica: prob-and-o

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (46 a.C.n. / 708 a.u.)

• ex his Cotta et Sulpicius cum meo iudicio tum omnium facile primas tulerunt.

Hic Atticus: quo modo istuc dicis, inquit, cum tuo iudicio tum omnium? semperne in oratore probando aut improbando volgi iudicium cum intellegentium iudicio congruit? an alii probantur multitudine, alii autem ab iis qui intellegunt?

Recte requiris, inquam, Attice; sed audies ex me fortasse quod non omnes probent. —Brutus Ciceronis