probandi

Discretiva

probandi dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus­	Casu	Verbum
probandī	—	—	activa	gerundium­	genitivo	probō (probāre)

Forma	Modus flexurae	originis
probandī	casus genitivus singularis · genus masculinum	gerundivi probandus
probandī	casus genitivus singularis · genus neutrum	gerundivi probandus
probandī	casus nominativus pluralis · genus masculinum	gerundivi probandus
probandī	casus vocativus pluralis · genus masculinum	gerundivi probandus

Appellatio pronuntiatusque

API: /proˈban.diː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: pro·ban·dī — morphologica: prob-and-i

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

L. Iunius Moderatus Columella ca. 4-70

C. Plinius Secundus 23-79

M. Fabius Quintilianus ca. 35-100

P. Cornelius Tacitus 55-117

Apuleius ca. 125-170

antiq.

class.

I

I

I

II

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (44/43 a.C.n.)

• Officium autem, quod ab eo ducitur, hanc primum habet viam, quae deducit ad convenientiam conservationemque naturae; quam si sequemur ducem, nunquam aberrabimus sequemurque et id, quod acutum et perspicax natura est, et id, quod ad hominum consociationem accommodatum, et id, quod vehemens atque forte. Sed maxima vis decori in hac inest parte, de qua disputamus; neque enim solum corporis, qui ad naturam apti sunt, sed multo etiam magis animi motus probandi, qui item ad naturam accommodati sunt. —De officiis Ciceronis

saec. I.

• Itaque non solum ea ratio est probandi arietis, si vellere candido vestitur, sed etiam si palatum atque lingua concolor lanae est. Nam cum hae corporis partes nigrae aut maculosae sunt, pulla vel etiam varia nascitur proles; —De re rustica L. Iunii Moderati Columellae

saec. I.  (ca. 78 p.C.n.)

• origo prima causaque e limo et acescente suco madentis terrae aut radicis fere glandiferae, initioque spuma lentior, dein corpus membranae simile, mox partus, ut diximus. illa pernicialia quot probandi alia aliis signa! —Naturalis historia Plinii

saec. I.  (ca. 90-96 p.C.n.)

• Vt absolvatur reus, aut innocentia ipsius fit aut interveniente aliqua potestate aut vi aut corrupto iudicio aut difficultate probationis aut praevaricatione. Nocentem fuisse confiteris: nulla potestas obstitit, nulla vis, corruptum iudicium non quereris, nulla probandi difficultas fuit: quid superest nisi ut praevaricatio fuerit? —Institutio oratoria Quintiliani

Latinitas postclassica

saec. II.  (ca. 116 p.C.n.)

• nam postulato Votieno ob contumelias in Caesarem dictas, testis Aemilius e militaribus viris, dum studio probandi cuncta refert et quamquam inter obstrepentis magna adseveratione nititur, audivit Tiberius probra quis per occultum lacerabatur, adeoque perculsus est ut se vel statim vel in cognitione purgaturum clamitaret precibusque proximorum, adulatione omnium aegre componeret animum. —Annales P. Cornelii Taciti

saec. II.  (ca. 158 p.C.n.)

• Ceterum hoc quidem pacto omnes homines rei constituentur, si ei, qui nomen cuiuspiam detulerit, nulla necessitas sit probandi, omnis contra facultas percontandi. Quippe omnibus sic, ut forte negotium magiae facessitur, quicquid omnino egerint obicietur. —Apologia sive Pro se de magia liber Apulei