Jump to content

porta

E Victionario
Porta Borsārī, Verona

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]
portaAPI: /ˈporta/, [ˈpɔrta](classice)
API: [ˈporta](ecclesiastice)
Syllabificatio phonetica: por·ta morphologica: port-a

Notatio

[+/-]
Graeca Antiqua: πόρος (póros)

Nomen substantivum

[+/-]

port|a, -ae fem.

  1. √ Aditus urbis, vel alterius loci vallo fossave muniti, qua res importantur, ex exportantur.[1]
    portae belli
    ante leti portas
  2. (figurative) ianua
    portae iecoris
  3. (figurative) exitus
  4. (informatica) Elementum logicum, pars computatri electronici est.

Declinatio

[+/-]
f. sing. plur.
nom. porta portae I
gen. portae portārum II
dat. portae portīs III
acc. portam portās IV
abl. portā portīs VI
voc. porta portae V

Dictiones collatae

[+/-]

Synonyma

[+/-]
(Aditus urbis) foris

Progenies

[+/-]

Translationes

[+/-]
Aditus urbisdilatare ▼
Aditus urbiscollabi ▲
  • Anglice: door (en), gate (en)
  • Batave: poort (nl) m, f, deur (nl) m
  • Bulgarice: врата (bg) f (vratà), порта (bg) (pòrta)
  • Dacoromane: poartă (ro) f
  • Esperantice: pordo (eo)
  • Francogallice: porte (fr) f
  • Germanice: Tor (de) n, Tür (de) f, Stadttor (de) n ()
  • Hebraica: שַׁעַר (he) f (sha'ār)
  • Hispanice: puerta (es) f
  • Islandice: hlið (is) n
  • Italice: porta (it) f
Ianuadilatare ▼
Ianuacollabi ▲
  • Anglice: entrance (en)
  • Batave: ingang (nl) m
  • Bulgarice: вход (bg) m (vhod)
  • Dacoromane: intrare (ro) f
  • Germanice: Eingang (de) m
  • Hebraica: שַׁעַר (he) f (sha'ār)
  • Islandice: inngangur (is) m
  • Lusitane: entrada (pt) f
Exitusdilatare ▼
Exituscollabi ▲
  • Anglice: exit (en)
  • Dacoromane: ieșire (ro) f
  • Germanice: Ausgang (de) m
  • Islandice: útgangur (is) m
Elementum logicumdilatare ▼
Elementum logicumcollabi ▲
  • Anglice: gate (en)
  • Dacoromane: poartă (ro) f
  • Esperantice: logika elemento (eo)
  • Francogallice: porte (fr) f
  • Germanice: Gatter (de) n
  • Islandice: hlið (is) n
  • Suecice: grind (sv) c

Discretiva

porta dictio est in variis linguis:

Formae affines

[+/-]

portā

[+/-]
Proprietates grammaticales
[+/-]
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
portā secunda singularis praesens activa imperativus portō (portāre)
Forma Modus flexurae originis
portā casus ablativus singularis substantivi porta
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
portāAPI: /ˈportaː/(classice)
Syllabificatio phonetica: por·tā morphologica: port-a

porta

[+/-]
Proprietates grammaticales
[+/-]
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
porta tertia singularis praesens activa indicativus portare
porta secunda singularis praesens activa imperativus portare
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
una portaAPI: /ˈporta/(una porta)
Syllabificatio phonetica: por·ta morphologica: port-a

Fontes

  1. Aegidius [Egidio] Forcellini, Lexicon Totius Latinitatis (Editio Quarta: Bononiae, Patavii) Tom. III, p. 766 “PORTA, -ae, f.”