elementum

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Latine[+/-]

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /eleˈmentum/(classice)
Syllabificatio phonetica: e·le·men·tum — morphologica: element-um

Notatio[+/-]

Notatione incerta; fortasse a litteris L M N (el em en).

Nomen substantivum[+/-]

ĕlĕment|um, -ī neut.

  1. √ Quisquam simplicissimarum essentialiumve partium vel principiorum in quo aliquid consistit, aut in quo constitutio vel vis fundamentalis alicuius sunt.
    1. chem. substantia simplex chemicae
    2. alchem. unum ex quattuor prior caemento structura, i.e. aqua, terra, ignis et aer
  2. plur.alphabetum, abecedarium
  3. plur. Principia, rudimenta, praecipue artium et scientiarum.

Declinatio[+/-]

n. sing. plur.
nom. elementum elementa I
gen. elementī elementōrum II
dat. elementō elementīs III
acc. elementum elementa IV
abl. elementō elementīs VI
voc. elementum elementa V

Translationes[+/-]

Esperantice

elemento eo

Finnice

perusosa fi, in chemia, alchemia alkuaine fi, in alchemia elementti fi

Francogallice

élément masc. fr

Graeca Antiqua

στοιχεῖον (stoechīon, neut.)

Hispanice

elemento es

Lusitane

elemento pt

Ruthenice

стихия (stixíja, fem.; etiam alchem.) ru, элемент (elemént, masc.; in chem.) ru

Vide etiam[+/-]