pleonasmos

Latine

Appellatio pronuntiatusque

API: /ple.oˈnas.mos/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ple·o·nas·mos — morphologica: pleonasm-os

Formae aliae

pleonasmus

Notatio

← Graeca Antiqua: πλεονασμός

Nomen substantivum

pleonasm|os, -ī masc.

Vitium, quo supervacaneis verbis oratio oneratur.

Declinatio

m.	sing.	plur.
nom.	pleonasmos	pleonasmī	I
gen.	pleonasmī	pleonasmōrum	II
dat.	pleonasmō	pleonasmīs	III
acc.	pleonasmon	pleonasmōs	IV
abl.	pleonasmō	pleonasmīs	VI
voc.	pleonasme	pleonasmī	V

Dictiones collatae

Synonyma

abundantia, redundantia

Translationes

Vitium, quo supervacaneis verbis oratio oneratur	dilatare ▼

Vitium, quo supervacaneis verbis oratio oneratur	collabi ▲

Anglice: pleonasm (en)
Batave: pleonasme (nl) n
Bohemice: pleonasmus (cs) m
Bulgarice: плеоназъм (bg) m ‎(pleonazǎm)
Dacoromane: pleonasm (ro) n
Esperantice: pleonasmo (eo)
Finnice: pleonasmi (fi)
Francogallice: pléonasme (fr) m
Germanice: Pleonasmus (de) m
Graeca Antiqua: πλεονασμός m ‎(pleonasmós)}}
Hispanice: pleonasmo (es) m
Hungarice: pleonazmus (hu), szószaporítás (hu)
Illyrice: pleonazëm (sq) m
Italice: pleonasmo (it) m
Lusitane: pleonasmo (pt) m
Neograece: πλεονασμός (el) m ‎(pleonasmós)
Polonice: pleonazm (pl) m
Ruthenice: плеоназм (ru) m ‎(pleonazm)
Slovene: pleonazem (sl) m
Slovace: pleonasmus (sk) m
Suecice: pleonasm (sv) c
Ucrainice: плеоназм (uk) m ‎(pleonazm)

Discretiva

pleonasmos dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

pleonasmōs

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
pleonasmōs	casus accusativus pluralis	substantivi pleonasmus

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈpleonasmoːs/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ple·o·nas·mōs — morphologica: pleonasm-os

Hispanice

pleonasmos

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
pleonasmos	forma pluralis	substantivi pleonasmo

Appellatio pronuntiatusque

API: [ple.oˈnas.mos]

Syllabificatio phonetica: ple·o·nas·mos — morphologica: pleonasm-os

Lusitane

pleonasmos

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
pleonasmos	forma pluralis	substantivi pleonasmo

Appellatio pronuntiatusque

API: [pljuˈnaʒ.muʃ]

(Lusitane)

Syllabificatio phonetica: ple·o·nas·mos — morphologica: pleonasm-os

Loci

Isidorus Hispalensis
560-636

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas mediaevalis

saec. VII.

Mala enim fuit conpositio ab ea syllaba incipere, qua superior finierat. Pleonasmos adiectio unius verbi supervacua, ut (Virg. Georg. 2,1):

Hactenus arvorum cultus et sidera caeli.

Neque enim alibi nisi in caelo sunt sidera. —Etymologiarum libri XX Isidori Hispalensis ^[1]^[2]

Cui contrarium criminis vitium est et brevitatis studio etiam necessaria verba furari. Fugienda sunt quoque, sicut in litteris et verbis, ita et in sententiis vitia, quae inter prima Grammaticorum studia cognoscuntur. Sunt autem Cacemphaton, Tautologia, Ellipsis, Acyrologia, Macrologia, Perissologia, Pleonasmos et his similia. —Etymologiarum libri XX Isidori Hispalensis ^[3]

Fontes

↑ Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Isidorus
↑ Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named q
↑ Isidorus Hispalensis - Etymologiarum libri XX. (Bibliotheca Augustana): Liber II. De vitiis. Caput XX. [4] — pleonasmos

[Isidorus-1] Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Isidorus

[q-2] Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named q

[3] Isidorus Hispalensis - Etymologiarum libri XX. (Bibliotheca Augustana): Liber II. De vitiis. Caput XX. [4] — pleonasmos

[1]

[2]

[3]