petendae

Discretiva

petendae dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
petendae	casus genitivus singularis · genus femininum	gerundivi petendus
petendae	casus dativus singularis · genus femininum	gerundivi petendus
petendae	casus nominativus pluralis · genus femininum	gerundivi petendus
petendae	casus vocativus pluralis · genus femininum	gerundivi petendus

Appellatio pronuntiatusque

API: /peˈtendae̯/

(classice)

Syllabificatio phonetica: pin·gen·dae — morphologica: pet-end-ae

Loci

Titus Livius -58/+17

L. Iunius Moderatus Columella ca. 4-70

C. Plinius Secundus 23-79

P. Cornelius Tacitus 55-117

antiq.

class.

I

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• Ceterum Heraclea capta fregit tandem animos Aetolorum, et paucos post dies quam ad bellum renovandum acciendumque regem in Asiam miserant legatos, abiectis belli consiliis pacis petendae oratores ad consulem miserunt. —Ab urbe condita Titi Livii

saec. I.

• Quae cum in gregem incidit, confestim mutandus est caeli status, et in plures partes distributo pecore longinquae regiones petendae sunt, atque ita segregandi a sanis morbidi, ne quis interveniat, qui contagione ceteros labefaciat. —De re rustica L. Iunii Moderati Columellae

saec. I.

• vertit oleae ante pedes satae, vertit tiliae ad mille usus petendae, vertit populi albae etiam vitibus nuptae. adhuc parum est. «ulmum, inquit, vite dotatam habes: et huius vertam. pabulo folia eius stringis aut deputas: aspice et tenes sidus. alia parte caelum respiciunt quam qua spectavere pridie.» —Naturalis historia Plinii

Latinitas postclassica

saec. II. (ca. 116 p.C.n.)

• Tum exuto iustitio reditum ad munia, et Drusus Illyricos ad exercitus profectus est, erectis omnium animis petendae e Pisone ultionis et crebro questu, quod vagus interim per amoena Asiae atque Achaiae adroganti et subdola mora scelerum probationes subverteret. —Annales P. Cornelii Taciti