paraverant

Discretiva

paraverant dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
parāverant	tertia pluralis	plusquam perfectum	activa	indicativus	parō (parāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /paˈraːwerant/

(classice)

Syllabificatio phonetica: pa·rā·ve·rant — morphologica: parav-erant

Formae aliae

• (Syncop.) parārant

Loci

Quintus Curtius Rufus fl. 50

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

saec. I.

• A Caspio mari octo milium pedester exercitus venerat, ducenti equites. Cum iis erant ignobiles aliae gentes: duo milia peditum, equitum duplicem paraverant numerum. His copiis triginta milia Graecorum mercede conducta egregiae iuventutis adiecta. Nam Bactrianos et Sogdianos et Indos ceterosque Rubri maris accolas, ignota etiam Persis gentium nomina, festinatio prohibebat acciri. —Historiae Alexandri Magni Curtii Rufi