pararet

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg pararet dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
parāret tertia singularis imperfectum activa coniunctivus parō (parāre)

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /paˈraːret/(classice)
Syllabificatio phonetica: pa·rā·ret — morphologica: par-aret

Loci[+/-]

M. Tullius Cicero
-106…-43
C. Sallustius Crispus
-86…-34
Vitruvius
ca. -80…-20
Publius Vergilius Maro
-70…-19
Quintus Horatius Flaccus
-65…-8
Titus Livius
-58…+17
P. Ovidius Naso -42…+18P. Cornelius Tacitus
55-117
Apuleius
ca. 125-170
Aulus Gellius
ca. 130-180
Hildegardis Bingensis
1098-1179
Franciscus Petrarca
1304-1374
class.class.class.class.class.class.class.IIIIIIXIIXIV

Latinitas Romana

class.  (63 a.C.n. / 691 a.u.)

  • Cum haesitaret, cum teneretur, quaesivi quid dubitaret proficisci eo quo iam pridem pararet, cum arma, cum securis, cum fascis, cum tubas, cum signa militaria, cum aquilam illam argenteam cui ille etiam sacrarium domi suae fecerat scirem esse praemissam. —In L. Catilinam oratio secunda habita ad populum Ciceronis [1]

class.  (ca. 42/41 a.C.n.)

  • Hunc post dominationem L. Sullae lubido maxuma invaserat rei publicae capiundae; neque id quibus modis adsequeretur, dum sibi regnum pararet, quicquam pensi habebat. Agitabatur magis magisque in dies animus ferox inopia rei familiaris et conscientia scelerum, quae utraque iis artibus auxerat, quas supra memoravi. —De Catilinae coniuratione C. Sallusti Crispi [2][3]

class.  (30-22 a.C.n.)

  • Interea rex Demetrius, qui propter animi pertinaciam Poliorcetes est appellatus, contra Rhodum bellum comparando Epimachum Atheniensem nobilem architectum secum adduxit. is autem comparavit helepolim sumptibus inmanibus industria laboreque summo, cuius altitudo fuerat pedum CXXXV, latitudo pedum LX. ita eam ciliciis et coriis crudis confirmavit, ut posset pati plagam lapidis ballista inmissi pondo CCCLX; ipsa autem machina fuerat milia pondo CCCLX. cum autem Callias rogaretur ab Rhodiis, contra eam helepolim machinam pararet, ut illam, uti pollicitus erat, transferret intra murum, negavit posse. —De architectura Vitruvii [4][3]

class.  (ca. 29-19 a.C.n.)

  • interea, cum iam stabulis saturata moveret
Amphitryoniades armenta abitumque pararet,
discessu mugire boves atque omne querelis
impleri nemus et colles clamore relinqui.
reddidit una boum vocem vastoque sub antro
mugiit et Caci spem custodita fefellit. —Aeneidos libri XII P. Vergilii Maronis [5][3]

class.  (23 a.C.n.)

  • atqui sciebat, quae sibi barbarus
tortor pararet: non aliter tamen
dimovit obstantis propinquos
et populum reditus morantem,
quam si clientum longa negotia
diiudicata lite relinqueret
tendens Venafranos in agros
aut Lacedaemonium Tarentum. —Carminum libri IV Q. Horatii Flacci [6][3]

class.

  • His cum laetari Antiochum conveniens esset, si reducendi eius causa exercitum Aegyptum induxisset, quo specioso titulo ad omnis Asiae et Graeciae civitates legationibus recipiendis litterisque dimittendis usus erat, adeo est offensus ut multo acrius infestiusque adversus duos quam ante adversus unum pararet bellum. —Ab urbe condita Titi Livii [7]

class.  (ca. 2-8 p.C.n.)

  • tertia, cum crinem manibus laniare pararet,
avellit frondes; haec stipite crura teneri,
illa dolet fieri longos sua bracchia ramos,
dumque ea mirantur, conplectitur inguina cortex
perque gradus uterum pectusque umerosque manusque
ambit, et exstabant tantum ora vocantia matrem. —Metamorphoses Ovidii Nasonis [8][3]

Latinitas postclassica

saec. II.  (ca. 116 p.C.n.)

  • Nec multo post Drusus in Illyricum missus est ut suesceret militiae studiaque exercitus pararet; simul iuvenem urbano luxu lascivientem melius in castris haberi Tiberius seque tutiorem rebatur utroque filio legiones obtinente. —Annales P. Cornelii Taciti [9][3]

saec. II.  (ca. 170 p.C.n.)

  • Nec commorata illa sermocinatrix inmodica sic anus incipit: «Barbarus iste cum necessariam profectionem pararet pudicitiamque carae coniugis conservare summa diligentia cuperet, servulum suum Myrmecem fidelitate praecipua cognitum secreto commonet suaeque dominae custodelam omnem permittit, carcerem et perpetua vincula, mortem denique illam lentam de fame comminatus, si quisquam hominum vel in transitu digito tenus eam contigisset, idque deierans etiam confirmat per omnia divina numina.» —Metamorphoseon libri XI Apulei [10][3]

saec. II.  (ca. 170-177 p.C.n.)

  • Is cum in consulatu obtineret Asiam provinciam et circumsedere oppugnareque Leucas pararet opusque esset firma atque procera trabe, qui arietem faceret quo muros eius oppidi quateret, scripsit ad magistrum ἀρχιτεκτόνων Mylattensium, sociorum amicorumque populi Romani, ut ex malis duobus, quos apud eos vidisset, uter maior esset eum mittendum curaret. —Noctes Atticae A. Gellii [11][3]

Latinitas mediaevalis

saec. XII.

  • Et quidem distel est laevis, id est ane stechel, et quidem et homini inutilis est crudus ad comedendum, quia si quis homo eum crudum comederet, sanguinem eius attenuaret, et tabem in eo pararet, ac humores illius in eo zuflossen, ut de bono vino virtus aufertur cum aqua in ipsum funditur, et ob hoc fieret homo inanis sensu et destitutus in sanguine et in humoribus. —Subtilitates diversarum naturarum creaturum Hildegardis [12][3]

Latinitas humanistica

saec. XIV.

  • Itaque, cum captivis ac literis hostium ad senatum missis suis ipse literis additis, totum hoc quod animo volvebat aperuit, ut constaret se quod instituerat prius acturum, quam Romam litere pervenissent. Ubi vero quid pararet exposuit, consilium suum, quid a patribus fieri vellet apposuit: ut scilicet novus domi exercitus scriberetur Narniam mittendus, in Umbriam scilicet ubi hostes convenire decreverant. —De viris illustribus Petrarcae [13][3]

Fontes

  1. Marcus Tullius Cicero - In L. Catilinam oratio secunda. (Bibliotheca Augustana): 6 [13] — pararet
  2. 2.0 2.1 Gaius Sallustius Crispus - De Catilinae coniuratione. (The Latin Library): Cap. V.  — pararet
  3. 3.00 3.01 3.02 3.03 3.04 3.05 3.06 3.07 3.08 3.09 3.10 Vicicitatio: pararet.
  4. 4.0 4.1 De architectura libri decem Vitruvii, (F. Krohn, Lipsiae 1912). Liber decimus, 16. p. 4 — pararet
  5. 5.0 5.1 Publius Vergilius Maro - Aeneidos libri XII. (Bibliotheca Augustana): Liber VIII. Versus 214  — pararet
  6. 6.0 6.1 Quintus Horatius Flaccus - Carminum libri IV. (Bibliotheca Augustana): Liber III. Carmen V. Versus 50  — pararet
  7. Titus Livius - Ab urbe condita - libri CXLII. (The Latin Library): Liber XLV, caput 11, [8] — pararet
  8. 8.0 8.1 Publius Ovidius Naso - Metamorphoseon libri XV. (Bibliotheca Augustana): Liber secundus, Phaeton, versus 350 — pararet
  9. 9.0 9.1 Publius Cornelius Tacitus - Annales sive ab excessu divi Augusti libri XVI. (The Latin Library): Liber II. [44] — pararet
  10. 10.0 10.1 Apuleius - Metamorphoseon libri XI. (Bibliotheca Augustana): Liber IX. Capitulum XVII. Versus 3 — pararet
  11. 11.0 11.1 Aulus Gellius, Noctes Atticae libri viginti. (Peter K. Marshall, Oxonii MCMLXVIII). Liber primus. Capitulum XIII, [11] — pararet
  12. 12.0 12.1 Hildegardis Bingensis - Subtilitates diversarum naturarum creaturum. Patrologia Latina, J.-P. Migne. Parisiis 1882, Tomus CXCVII. (Universitas Turicensis): Liber primus. Cap. XCIX. - De Distel.  — pararet
  13. 13.0 13.1 Franciscus Petrarca (Italice: Francesco Petrarca) - De viris illustribus. (Universitas Turicensis): Liber : De Claudio Nerone et Livio Salinatore.: [145] — pararet