opposuerunt

Discretiva

opposuerunt dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
opposuērunt	tertia pluralis	perfectum	activa	indicativus	oppōnō (oppōnere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /opposuˈeːrunt/

(classice)

Syllabificatio phonetica: op·po·su·ē·runt — morphologica: op-posu-erunt

Formae aliae

• opposuēre

Loci

Titus Livius -58/+17

Quintus Curtius Rufus ca. 50

Hildegardis Bingensis 1098-1179

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• Eos primos Poeni, ne quid ab tergo fraudis esset, hosti opposuerunt. —Ab urbe condita Titi Livii

saec. I.

• Nee Tyrii, quamquam classem habebant, ausi navale inire certamen: tris omnino ante ipsa moenia opposuerunt, quibus rex invectus ipse eas demersit. —Historiae Alexandri Magni Curtii Rufi

Latinitas mediaevalis

saec. XII.

• At ipsi quoddam mare tanti fervoris mihi opposuerunt, ut illud nullo modo transvadare potuerim. —Scivias Hildegardis sive libri visionum ac revelationum Hildegardis