opposuere

Discretiva

opposuere dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
opposuēre	tertia pluralis	perfectum	activa	indicativus	oppōnō (oppōnere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /opposuˈeːre/

(classice)

Syllabificatio phonetica: op·po·su·ē·re — morphologica: op-posu-ere

Formae aliae

• opposuērunt

Loci

Titus Livius -58/+17

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• Vallum fossamque, ingentis utrumque operis, per tantum spatii duxerunt: castella primo pauca, postea & exercitu aucto creberrima fecerunt; munitiones non in urbem modo sed in Etruriam etiam spectantes, si qua inde auxilia veniant, opposuere; quid turres, quid vineas testudinesque et alium oppugnandarum urbium apparatum loquar? —Ab urbe condita Titi Livii