obstet

Discretiva

obstet dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
obstet	tertia singularis	praesens	activa	coniunctivus	obstō (obstāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈobstet/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ob·s·tet — morphologica: ob-stet

Loci

M. Tullius Cicero -46

T. Lucretius Carus –95…–55

Titus Livius -58/+17

P. Ovidius Naso -42…+18

Lucius Annaeus Seneca -3/+65

C. Plinius Secundus 23-79

M. Fabius Quintilianus ca. 35-100

Decimus Iunius Iuvenalis 100-128

Franciscus Petrarca 1304-1374

antiq.

class.

class.

class.

class.

I

I

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• ego Catuli Cumanum ex hoc loco cerno; regionem video Pompeiani, ipsum Pompeianum non cerno, neque quicquam interiectum est quod obstet, sed intendi acies longius non potest. —Lucullus Ciceronis

class.

• at primordia gignundis in rebus oportet

naturam clandestinam caecamque adhibere,

emineat ne quid, quod contra pugnet et obstet

quo minus esse queat proprie quodcumque creatur. —De rerum natura Lucretii

class.

• Dedamur per fetiales nudi vinctique; exsolvamus religione populum, si qua obligavimus, ne quid divini humanive obstet quo minus iustum piumque de integro ineatur bellum. —Ab urbe condita Titi Livii

class.

• virginis est verae facies, quam vivere credas,

et, si non obstet reverentia, velle moveri:

ars adeo latet arte sua. miratur et haurit

pectore Pygmalion simulati corporis ignes. —Metamorphoses Ovidii Nasonis

saec. I.

• “Sed quia in hac,” inquit, “tam insana hominum ambitione tot calumniatoribus in deterius recta torquentibus parum tuta simplicitas est et plus futurum semper est quod obstet quam quod succedat, a foro quidem et publico recedendum est, sed habet ubi se etiam in privato laxe explicet magnus animus; nec ut leonum animaliumque impetus caveis coercetur, sic hominum, quorum maximae in seducto actiones sunt.” —De tranquilitate animi Senecae

saec. I.

• Othonna in Syria nascitur, similis erucae perforatis crebro foliis, flore croci; quare quidam anemonen vocaverunt. sucus eius oculorum medicamentis convenit; mordet enim leniter et calefacit adstringitque siccando, purgat cicatrices et nubeculas et quicquid obstet. —Naturalis historia Plinii

saec. I.

• Neque vero pudor obstet, quo minus susceptam, cum melior videretur, litem cognita inter discendum iniquitate dimittat, cum prius litigatori dixerit verum. —Institutio oratoria Quintiliani

Latinitas postclassica

saec. II.

• maxima debetur puero reverentia, si quid

turpe paras, nec tu pueri contempseris annos,

sed peccaturo obstet tibi filius infans. —Saturae D. Iuni Iuvenalis

Latinitas humanistica

saec. XIV.

• Delectari hominum ingeniis, si modeste fiat, tolerabile, his presertim qui ingenio excellunt; nisi enim obstet livor, facile quisque quod in se amat in alio veneratur. —De remediis utriusque fortune Petrarcae