obscuriore

Discretiva

obscuriore dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
obscūriōre	casus ablativus singularis	adiectivi obscūrior (obscūrus comparativus)

Appellatio pronuntiatusque

API: /ob.skuːriˈoːre/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ob·scū·ri·ō·re — morphologica: obscur-ior-e

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (55 a.C.n. / 699 a.u.)

• Numquam enim negabo esse quasdam partis proprias eorum, qui in his cognoscendis atque tractandis studium suum omne posuerunt, sed oratorem plenum atque perfectum esse eum, qui de omnibus rebus possit copiose varieque dicere. Etenim saepe in eis causis, quas omnes proprias esse oratorum confitentur,est aliquid, quod non ex usu forensi, quem solum oratoribus conceditis, sed ex  obscuriore  aliqua scientia sit promendum atque sumendum. —De oratore Ciceronis