obscuri

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg obscuri dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

obscūrī[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]
Forma Modus flexurae originis
obscūrī casus genitivus singularis · genus masculinum adiectivi obscūrus
obscūrī casus genitivus singularis · genus neutrum adiectivi obscūrus
obscūrī casus nominativus pluralis · genus masculinum adiectivi obscūrus
obscūrī casus vocativus pluralis · genus masculinum adiectivi obscūrus
Appellatio[+/-]
Loudspeaker red.svgAPI: /obˈskuːriː/(classice)
Syllabificatio phonetica: ob·scū·rī — morphologica: obscur-i

Dacoromane[+/-]

obscuri[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]
Forma Modus flexurae originis
obscuri casus nominativus/accusativus pluralis · genus masculinum adiectivi obscur
obscuri casus genitivus/dativus pluralis · genus masculinum adiectivi obscur
Appellatio[+/-]
Loudspeaker red.svgAPI: /obˈskurʲ/
Syllabificatio phonetica: ob·scu·ri — morphologica: obscur-i

Loci[+/-]

M. Tullius Cicero
-106…-43
Publius Vergilius Maro
-70…-19
Lucius Annaeus Seneca -3/+65 C. Plinius Secundus 23-79 Apuleius
ca. 125-170
Isidorus Hispalensis
560-636
Hildegardis Bingensis
1098-1179
Franciscus Petrarca
1304-1374
antiq. class.class.class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

class. (44 a.C.n.)

  • Amphilochus et Mopsus Argivorum reges fuerunt, sed eidem augures, eique urbis in ora maritima Ciliciae Graecas condiderunt; atque etiam ante hos Amphiaraus et Tiresias non humiles et obscuri neque eorum similes, ut apud Ennium est, qui sui quaestus causa fictas suscitant sententias. —De divinatione Ciceronis [1][2]

class. (ca. 29-19 a.Ch.n.)

  • Ibant obscuri sola sub nocte per umbram
perque domos Ditis vacuas et inania regna:
quale per incertam lunam sub luce maligna
est iter in silvis, ubi caelum condidit umbra
Iuppiter, et rebus nox abstulit atra colorem. —Aeneidos libri XII P. Vergilii Maronis [3][2]

class.

  • Quemadmodum sine mixtura lucis nihil splendidum est, nihil atrum, nisi quod tenebras habet aut aliquid in se traxit obscuri, quemadmodum sine adiutorio ignis nihil calidum est, nihil sine aere frigidum; ita honesta et turpia virtutis ac malitiae societas efficit. —Ad Lucilium epistulae morales Senecae [4][2]

saec. I.

  • hinc genera distinguntur, ut sint aliqui obscuri, quos vocant caecos, alii densi nec e liquido tralucidi, quidam varii, quidam nubecula obducti. aliud est haec quam umbra, de qua diximus. nubecula albicantis est vitium, cum viridis non pertransit aspectus, sed aut intus occurrit aut excipit in fine visum candor. haec coloris sunt vitia, item corporis capillamentum, sal, plumbago, quae communia fere sunt. —Naturalis historia Plinii [5][2]

Latinitas postclassica

saec. II.

  • Si quis forte in hoc pulcherrimo coetu ex illis invisoribus meis malignus sedet, quoniam ut in magna civitate hoc quoque genus invenitur, qui meliores obtrectare malint quam imitari et, quorum similitudinem desperent, eorundem adfectent simultatem, scilicet uti, qui suo nomine obscuri sunt, meo innotescant, — si qui igitur ex illis liuidinis splendidissimo huic auditorio velut quaedam macula se immiscuit, velim paulisper suos oculos per hunc incredibilem consessum circumferat contemplatusque frequentiam tantam, quanta ante me in auditorio philosophi nunquam visitata est, reputet cum animo suo, quantum periculum conservandae existimationis hic adeat, qui contemni non consuevit, cum sit arduum et oppido difficile vel modicae paucorum expectationi satisfacere, praesertim mihi, cui et ante parta existimatio et vestra de me benigna praesumptio nihil non quicquam sinit neglegenter ac de summo pectore hiscere. —Florida Apulei [6][2]

Latinitas mediaevalis

saec. VII.

  • Ignobilis, eo quod sit ignotus et vilis et obscuri generis, cuius nec nomen quidem scitur. Ircosus, quia sudore corporis foetido putet. Ignotus, ignobilis, vel ex inproviso veniens. —Etymologiarum libri XX Isidori Hispalensis [7][2]

saec. XII.

  • Deinde iuxta montem quem velut in medio orientalis plagae conspexi, ut praedictum est, quasi rotam mirae amplitudinis similitudinem candidae nubis habentem, et ad orientem versam vidi, quam in medio in transversum, scilicet a sinistro latere usque ad dextrum latus suum, linea obscuri coloris velut halitus hominis est distinguebat, ita ut etiam eiusdem rotae medietatem quae super eamdem lineam erat, alia linea quemadmodum aurora rutilans, a summitate ipsius rotae usque ad medietatem praefatae lineae descendens ostenderet. —Liber divinorum operum simplicis hominis Hildegardis [8][2]

Latinitas humanistica

saec. XIV.

  • Quia hoc quotidianum et vulgare est, ut multi in vita famosi et clari, post obitum sint incogniti et obscuri; miraris: causa rei huius in promptu est, affabilitas quedam, sermo comptus ac lepidus, blandum supercilium, clara frons, benigna salutatio, beneficia in vicinos, protectio in clientes, hospitalitas in externos, in cunctos urbanitas. —De remediis utriusque fortune Petrarcae [9][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Marcus Tullius Cicero - De divinatione. (The Latin Library): Liber primus. 40 [88] — obscuri
  2. 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 2.5 2.6 2.7 2.8 Vicicitatio: obscuri.
  3. 3.0 3.1 Publius Vergilius Maro - Aeneidos libri XII. (Bibliotheca Augustana): Liber VI. Versus 268  — obscuri
  4. 4.0 4.1 Lucius Annaeus Seneca - Ad Lucilium epistulae morales. (Universitas Turicensis):  Tomus / Liber 4. 31, versus 5 — obscuri
  5. 5.0 5.1 Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Universitas Turicensis, Liber 37, cap. 18, [68] — obscuri
  6. 6.0 6.1 Apuleius - Florida. (The Latin Library): Caput IX. — obscuri
  7. 7.0 7.1 Isidorus Hispalensis - Etymologiarum libri XX. (Bibliotheca Augustana):  Liber X. De vocabulis. Caput I. [146] — obscuri
  8. 8.0 8.1 Hildegardis Bingensis - Liber divinorum operum simplicis hominis. Patrologia Latina, J.-P. Migne. Parisiis 1882, Tomus CXCVII. (Universitas Turicensis): Visio decima, I — obscuri
  9. 9.0 9.1 Franciscus Petrarca (Italice: Francesco Petrarca) - De remediis utriusque fortune. (Universitas Turicensis): Liber I. 117: [De spe fame post obitum] — obscuri