obscurat

Discretiva

obscurat dictio est in variis linguis:

• Dacoromane: obscurat

Formae affines

Latine

obscūrat

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
obscūrat	tertia singularis	praesens	activa	indicativus	obscūrō (obscūrāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /ob'skuːrat/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ob·scū·rat — morphologica: obscur-at

Dacoromane

obscurat

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
obscurat	—	perfectum	—	participium	obscura

Appellatio pronuntiatusque

API: /ob.sku'rat/

Syllabificatio phonetica: ob·scu·rat — morphologica: obscur-at

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

Lucius Annaeus Seneca -3/+65

Isidorus Hispalensis 560-636

antiq.

class.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class. (45 a.C.n.)

• Luna autem, quae est, ut ostendunt mathematici, maior quam dimidia pars terrae, isdem spatiis vagatur quibus sol, sed tum congrediens cum sole tum degrediens et eam lucem quam a sole accepit mittit in terras et varias ipsa lucis mutationes habet, atque etiam tum subiecta atque opposita soli radios eius et lumen obscurat, tum ipsa incidens in umbram terrae, cum est e regione solis, interpositu interiectuque terrae repente deficit. —De natura deorum Ciceronis

class.

• At quanto illa maiora sunt, quod sol totidem, ut ita dicam, gradus quot dies habet et annum circuitu suo claudit, quod a solstitio ad minuendos dies vertitur, quod ab aequinoctio statim inclinat et dat noctibus spatium, quod sidera abscondit, quod terras, cum tanto maior sit illis, non urit sed calorem suum intensionibus ac remissionibus temperando fovet, quod lunam numquam implet nisi adversam sibi nec obscurat nisi vicinam? —Naturales quaestiones Senecae

Latinitas mediaevalis

saec. VII.

• Eclipsis solis est, quotiens luna trigesima ad eandem lineam, qua sol vehitur, pervenit, eique se obiiciens solem obscurat. Nam deficere nobis sol videtur, dum illi orbis lunae opponitur. —Etymologiarum libri XX Isidori Hispalensis