obscuram

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg obscuram dictio est in variis linguis:

Dictiones similes[+/-]

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

obscūram[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]
Forma Modus flexurae originis
obscūram casus accusativus singularis · genus femininum adiectivi obscūrus
Appellatio[+/-]
Loudspeaker red.svgAPI: /obˈskuːram/(classice)
Syllabificatio phonetica: ob·scū·ram — morphologica: obscur-am

Dacoromane[+/-]

obscuram[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
obscuram prima singularis imperfectum activa indicativus obscura
obscuram prima pluralis imperfectum activa indicativus obscura
Appellatio[+/-]
Loudspeaker red.svgAPI: /ob.sku'ram/
Syllabificatio phonetica: ob·scu·ram — morphologica: obscur-am

Loci[+/-]

M. Tullius Cicero
-106…-43
Lucius Annaeus Seneca -3/+65 C. Plinius Secundus 23-79 Aulus Gellius
ca. 130-170
Isidorus Hispalensis
560-636
Hildegardis Bingensis
1098-1179
Iordanus Brunus Nolanus
1548-1600
antiq. class.class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

class. (45 a.C.n.)

  • Verum esto: verbum ipsum voluptatis non habet dignitatem, nec nos fortasse intellegimus. hoc enim identidem dicitis, non intellegere nos quam dicatis voluptatem. rem videlicet difficilem et obscuram! individua cum dicitis et intermundia, quae nec sunt ulla nec possunt esse, intellegimus, voluptas, quae passeribus omnibus nota est, a nobis intellegi non potest? —De finibus bonorum et malorum Ciceronis [1]

class.

  • “Antiqua,” inquit, “sapientia nihil aliud quam facienda ac vitanda praecepit, et tunc longe meliores erant viri. Postquam docti prodierunt, boni desunt. Simplex enim illa et aperta virtus in obscuram et sollertem scientiam versa est docemurque disputare, non vivere.” —Ad Lucilium epistulae morales Senecae [2][3]

saec. I.

  • Somni quaestio non obscuram coniectationem habet. in terrestribus omnia quae coniveant dormire manifestum est. aquatilia quoque exiguum quidem, etiam qui de ceteris dubitant, dormire tamen existimant, non oculorum argumento, quia non habent genas, verum ipsa quiete cernuntur placida ceu soporata neque aliud quam caudas moventia et ad tumultum aliquem expavescentia. —Naturalis historia Plinii [4][3]

Latinitas postclassica

saec. II.

  • Quia enim omnia quae non sunt mala molestia quoque omni non carent, sed sunt pleraque noxa quidem magna et pernicie privata, quia non sunt turpia, contra naturae tamen mansuetudinem lenitatemque opposita sunt et infesta per obscuram quandam et necessariam ipsius naturae consequentiam. —Noctes Atticae A. Gellii [5][3]

Latinitas mediaevalis

saec. VII.

  • Lunam quidam philosophi dicunt proprium lumen habere, globique eius unam partem esse lucifluam, aliam vero obscuram, et paulatim se vertendo diversas formas efficere. Alii e contra aiunt lunam non suum lumen habere, sed solis radiis illuminari. Unde et eclipsim patitur, si inter ipsam et solem umbra terrae se interponat. —Etymologiarum libri XX Isidori Hispalensis [6][3]

saec. XII.

  • Ego etiam unamquamque ordinationem et institutionem eius secundum voluntatem ipsius habere volo. Illa autem imago quae in eodem fine super murum stabat nudum caput et nigros ac crispos crines habebat, faciemque obscuram. Induta quoque erat varia tunica plurimo colore intexta. Et vidi quod tunicam et calceamenta sua exuit stans nuda. —Scivias Hildegardis sive libri visionum ac revelationum Hildegardis [7][3]

Latinitas nova

saec. XVI.

  • Hoc pacto confusam, obscuram et imperfectam tabulam distinximus, clarificavimus et perfecimus. Ipsam pauperiorem atque nugacem ditavimus, frugalemque reddidimus. Id sane illis inventis Lullianis addidisse non potuit omnibus esse facile, sed iis qui meliores experti sunt etiam eiusdem generis inventiones. —De architectura Lulliana Iordani Bruni [8][3]

Fontes

  1. Marcus Tullius Cicero - De finibus bonorum et malorum libri quinque. (The Latin Library): Liber secundus. 23 [75] — obscuram
  2. 2.0 2.1 Lucius Annaeus Seneca - Ad Lucilium epistulae morales. (Universitas Turicensis):  Tomus / Liber 15. 95, versus 13 — obscuram
  3. 3.0 3.1 3.2 3.3 3.4 3.5 3.6 Vicicitatio: obscuram.
  4. 4.0 4.1 Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber decimus, cap. 97, [209] — obscuram
  5. 5.0 5.1 Aulus Gellius, Noctes Atticae libri viginti. (Peter K. Marshall, Oxonii MCMLXVIII). Liber XII. Capitulum V, [10] — obscuram
  6. 6.0 6.1 Isidorus Hispalensis - Etymologiarum libri XX. (Universitas Turicensis):  Liber tertius. De lumine lunae. Caput LIII. [1] — obscuram
  7. 7.0 7.1 Hildegardis Bingensis - Scivias Hildegardis sive libri visionum ac revelationum. Patrologia Latina, J.-P. Migne. Parisiis 1882, Tomus CXCVII. (Universitas Turicensis): Liber tertius. Visio sexta — obscuram
  8. 8.0 8.1 Iordanus Brunus Nolanus (Italice: Giordano Bruno) - De architectura Lulliana (Universitas Turicensis): Sectio secunda: De tabula magna. Caput 11.  — obscuram