Jump to content

nautae

E Victionario

Discretiva

nautae dictio est in variis linguis:

Formae affines

[+/-]

Proprietates grammaticales

[+/-]
Forma Modus flexurae originis
nautae casus genitivus singularis substantivi nauta
nautae casus dativus singularis substantivi nauta
nautae casus nominativus pluralis substantivi nauta
nautae casus vocativus pluralis substantivi nauta

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]
API: /ˈnau̯.tae̯/(classice)
Syllabificatio phonetica: nau·tae — morphologica: naut-ae

Formae aliae

[+/-]

Loci

[+/-]
M. Tullius Cicero
–106…–43
P. Ovidius Naso –42…+18Lucius Annaeus Seneca
–3…+65
Marcus Valerius Martialis
40–103
Decimus Iunius Iuvenalis
ca. 60-130
Isidorus Hispalensis
560-636
antiq. class.class.class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

class.  (ca. 85 a.C.n. / 669 a.u.)

  • Utilitas autem aut in corpore posita est aut in extrariis rebus; quarum tamen rerum multo maxima pars ad corporis commodum revertitur, ut in re publica quaedam sunt, quae, ut sic dicam, ad corpus pertinent civitatis, ut agri, portus, pecunia, classis, nautae, milites, socii, quibus rebus incolumitatem ac libertatem retinent civitates, aliae vero, quae iam quiddam magis amplum et minus necessarium conficiunt, ut urbis egregia exornatio atque amplitudo, ut quaedam excellens pecuniae magnitudo, amicitiarum ac societatem multitudo. —De inventione Ciceronis [1][2]

class.  (versio II, ca. 5 p.C.n.)

  • Sic tamen, o iuvenis tumidarum victor aquarum,
sic facito spernas, ut vereare, fretum!
arte laboratae merguntur ab aequore naves;
tu tua plus remis bracchia posse putas?
quod cupis, hoc nautae metuunt, Leandre, natare;
exitus hic fractis puppibus esse solet. —Heroides Ovidii Nasonis [3][2]

saec. I.  (ca. 85–102 p.C.n.)

  • Quamvis non modico caleant spectacula sole,
Vela reducuntur, cum venit Hermogenes.
Festinant trepidi substringere carbasa nautae,
Ad portum quotiens paruit Hermogenes.
Linigeri fugiunt calvi sistrataque turba,
Inter adorantes cum stetit Hermogenes.
Ad cenam Hermogenes mappam non attulit unquam,
A cena semper rettulit Hermogenes. —Epigrammata M. Valerii Martialis [4][2]

Latinitas postclassica

saec. II.  (ca. 100/128 p.C.n.)

  • tandem intrat positas inclusa per aequora moles
Tyrrhenamque pharon porrectaque bracchia rursum
quae pelago occurrunt medio longeque relincunt
Italiam; non sic igitur mirabere portus
quos natura dedit. sed trunca puppe magister
interiora petit Baianae pervia cumbae
tuti stagna sinus, gaudent ubi vertice raso
garrula securi narrare pericula nautae. —Saturae D. Iuni Iuvenalis [5][2]

Latinitas mediaevalis

saec. VII.

  • Sidera dicta, quod ea navigantes considerando dirigunt ad cursum consilium, ne fallacibus undis aut ventis alibi deducantur. Quaedam autem stellae idcirco signa dicuntur, quia ea nautae observant in gubernandis remigiis, contemplantes aciem fulgoremque eorum, quibus rebus status caeli futurus ostenditur. —Etymologiarum libri XX Isidori Hispalensis [6][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Marcus Tullius Cicero - De inventione. (The Latin Library): Liber secundus. LV. [168] — nautae
  2. 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 2.5 Vicicitatio: nautae.
  3. 3.0 3.1 Publius Ovidius Naso - Heroides. (Bibliotheca Augustana): 19: Hero Leandro, versus 185 — nautae
  4. 4.0 4.1 Marcus Valerius Martialis - Epigrammata. (Bibliotheca Augustana): Liber duodecimus. XXVIII, versus 17 — nautae
  5. 5.0 5.1 Decimus Iunius Iuvenalis, Saturae. (Ed. brevique adnotatione critica instr. W. V. Clausen, Oxford 1959). Satura XII, versus 82 — nautae
  6. 6.0 6.1 Isidorus Hispalensis - Etymologiarum libri XX. (Bibliotheca Augustana):  Liber III. De nominibus stellarum, quibus ex causis nomina acceperunt. Caput LXXI. [4] — vitas